skubać - Wielki słownik języka polskiego PAN

9.

pot. sprawiać, że ktoś oddaje komuś dużo pieniędzy, tracąc na tym, a wzbogacając kogoś innego

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Finanse

czynności, przedmioty związane z pieniędzmi

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

	I tak jest ze wszystkimi produktami, które rolnicy sprzedają i niech pan nie ma pretensji do rolników, że chcą pana oskubać. Skubie pana ktoś zupełnie inny, a takimi tekstami niech pan nie atakuje polskich rolników, [...] źródło: NKJP: Jan Budz: Druga prawda o terrorze, Tygodnik Podhalański 10,1999
	Nie każdego bowiem przekonuje, że dla zdrowia budżetu nie ma innego wyjścia, jak skubać obywatela wszelkimi możliwymi sposobami. źródło: NKJP: Danuta Zagrodzka: Sztuczne ceny - prawdziwe skubanie, Gazeta Wyborcza, 1992-12-04
	Jak widać, nie zanosi się wcale na to, by fiskus skubał tylko bogaczy. źródło: NKJP: Janusz Michalczyk: Bój się rządu,Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2004-08-28
	A przecież jest zupełnie obojętne czy państwo skubie mnie na podatku od mieszkań, chleba, gazet czy oddychania. źródło: NKJP: Internet
	To klasyczny przykład reklamy funduszy inwestycyjnych i skubanie frajerów z ich pieniędzy. źródło: NKJP: Internet

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

bezosobnik: skubano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę skubał będę skubać	będę skubała będę skubać	będę skubało będę skubać	będziemy skubali będziemy skubać	będziemy skubały będziemy skubać
2 os.	będziesz skubał będziesz skubać	będziesz skubała będziesz skubać	będziesz skubało będziesz skubać	będziecie skubali będziecie skubać	będziecie skubały będziecie skubać
3 os.	będzie skubał będzie skubać	będzie skubała będzie skubać	będzie skubało będzie skubać	będą skubali będą skubać	będą skubały będą skubać

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		skubmy
2 os.	skub	skubcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	skubałbym bym skubał	skubałabym bym skubała	skubałobym bym skubało	skubalibyśmy byśmy skubali	skubałybyśmy byśmy skubały
2 os.	skubałbyś byś skubał	skubałabyś byś skubała	skubałobyś byś skubało	skubalibyście byście skubali	skubałybyście byście skubały
3 os.	skubałby by skubał	skubałaby by skubała	skubałoby by skubało	skubaliby by skubali	skubałyby by skubały

bezosobnik: skubano by

bezokolicznik: skubać

imiesłów przysłówkowy współczesny: skubiąc

gerundium: skubanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: skubiący

imiesłów przymiotnikowy bierny: skubany

odpowiedniki aspektowe: oskubać , skubnąć

	+	skubać	+	KOGO + (na CZYM)
	+	skubać	+	KOGO + (z CZEGO)

psł. *skubati ' szarpać lekko, targać; wyrywać (np. sierść, włosy, upierzenie)'