zrzędny

[...] kiedy wrócił od Grzegorza, było już ciemno i wuj zrzędnym głosem począł jak zwykle narzekać, że chłopak się włóczy, że nic dobrego z niego nie wyrośnie [...].

źródło: Irena Krzywicka: Wichura i trzciny, 2021 (books.google.pl)

[...] treść rozmowy była bardzo poufna, więc Michał odpowiedział tylko z wymijającym [...] uśmiechem, że „wojna przecież się nie skończyła”. - Nie skończyła się i nieprędko się skończy - odparł Tomasz [...] trochę zrzędnym tonem.

źródło: Jan Józef Szczepański: Motyl, 1969 (books.google.pl)