korcić
-
wywoływać u kogoś silną chęć zrobienia czegoś, nawet jeśli jest to niekorzystne, niepożądane lub nieodpowiednie
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia -
Gdybym mogła przenieść się w czasie, korciłoby mnie wiele miejsc i epok.
źródło: NKJP: Magda Huzarska-Szumiec: Kocie zaczepki, Gazeta Krakowska, 2007-09-21
To idiotyczne, ale mnie korci, żeby podejść do Zuzanny i powiedzieć, że nie spodziewałam się, że ma taki piękny głos.
źródło: NKJP: Ewa Nowacka: Emilia z kwiatem lilii leśnej, 1993
Czasem mnie korci, żeby zajrzeć przez szybę do wnętrza mieszkań, z których bije poświata telewizora. Co się w nich dzieje? Kto siedzi przed ekranem, co ogląda i dlaczego?
źródło: NKJP: Tomasz Raczek: Pies na telewizję, 1999
A jak mama coś czaruje w kuchence [...] i dolatują stamtąd smakowite zapachy - nie korci was zajrzeć, co się tam dzieje?
źródło: NKJP: Tadeusz Skutnik: Pajace nie mają rozporków, Dziennik Bałtycki, 1998-12-04
Fałszerzy zawsze korciła przede wszystkim twórczość mistrzów. Udana próba oznacza w takim przypadku zysk nawet kilkuset tysięcy złotych.
źródło: NKJP: Piotr Sarzyński: Rabusie, fałszerze, przemytnicy, Polityka, 2003-11-22
-
część mowy: czasownik
aspekt: niedokonany
Tryb oznajmujący
Czas teraźniejszy
liczba pojedyncza liczba mnoga 3 os. korci
korcą
Czas przeszły
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 3 os. korcił
korciła
korciło
korcili
korciły
Czas przyszły
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 3 os. będzie korcił
będzie korcić
będzie korciła
będzie korcić
będzie korciło
będzie korcić
będą korcili
będą korcić
będą korciły
będą korcić
Tryb warunkowy
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 3 os. korciłby
by korcił
korciłaby
by korciła
korciłoby
by korciło
korciliby
by korcili
korciłyby
by korciły
bezokolicznik: korcić
imiesłów przysłówkowy współczesny: korcąc
gerundium: korcenie
liczba pojedyncza liczba mnoga M. korcenie
korcenia
D. korcenia
korceń
C. korceniu
korceniom
B. korcenie
korcenia
N. korceniem
korceniami
Ms. korceniu
korceniach
W. korcenie
korcenia
imiesłów przymiotnikowy czynny: korcący
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. korcący
korcący
korcący
korcące
korcąca
D. korcącego
korcącego
korcącego
korcącego
korcącej
C. korcącemu
korcącemu
korcącemu
korcącemu
korcącej
B. korcącego
korcącego
korcący
korcące
korcącą
N. korcącym
korcącym
korcącym
korcącym
korcącą
Ms. korcącym
korcącym
korcącym
korcącym
korcącej
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. korcący
korcący
korcące
korcące
D. korcących
korcących
korcących
korcących
C. korcącym
korcącym
korcącym
korcącym
B. korcących
korcących
korcących
korcące
N. korcącymi
korcącymi
korcącymi
korcącymi
Ms. korcących
korcących
korcących
korcących
odpowiednik aspektowy: skorcić
-
żeby ZDANIE + korcić + KOGO
+ korcić + KOGOØ + korcić + KOGO + BEZOKOLICZNIK -
psł. dial. kr̥titi 'odcinać, odłamywać, kruszyć' > 'dręczyć, męczyć, kusić'
Postać fonetyczna na -or- wskazuje na zapożyczenie z języków wschodniosłowiańskich, por. ros. dial. kortít' 'kusić, nęcić', kortét' 'czekać z utęsknieniem, wyczekiwać,
pragnąć, chcieć; kusić, nęcić', ukr. kortíty 'kusić, nęcić, zachciewać się'. -
Zob. też: