korcić

  • wywoływać u kogoś silną chęć zrobienia czegoś, nawet jeśli jest to niekorzystne, niepożądane lub nieodpowiednie
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

  • Gdybym mogła przenieść się w czasie, korciłoby mnie wiele miejsc i epok.

    źródło: NKJP: Magda Huzarska-Szumiec: Kocie zaczepki, Gazeta Krakowska, 2007-09-21

    To idiotyczne, ale mnie korci, żeby podejść do Zuzanny i powiedzieć, że nie spodziewałam się, że ma taki piękny głos.

    źródło: NKJP: Ewa Nowacka: Emilia z kwiatem lilii leśnej, 1993

    Czasem mnie korci, żeby zajrzeć przez szybę do wnętrza mieszkań, z których bije poświata telewizora. Co się w nich dzieje? Kto siedzi przed ekranem, co ogląda i dlaczego?

    źródło: NKJP: Tomasz Raczek: Pies na telewizję, 1999

    A jak mama coś czaruje w kuchence [...] i dolatują stamtąd smakowite zapachy - nie korci was zajrzeć, co się tam dzieje?

    źródło: NKJP: Tadeusz Skutnik: Pajace nie mają rozporków, Dziennik Bałtycki, 1998-12-04

    Fałszerzy zawsze korciła przede wszystkim twórczość mistrzów. Udana próba oznacza w takim przypadku zysk nawet kilkuset tysięcy złotych.

    źródło: NKJP: Piotr Sarzyński: Rabusie, fałszerze, przemytnicy, Polityka, 2003-11-22

  • część mowy: czasownik

    aspekt: niedokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas teraźniejszy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    3 os. korci
    korcą

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    3 os. korcił
    korciła
    korciło
    korcili
    korciły

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    3 os. będzie korcił
    będzie korcić
    będzie korciła
    będzie korcić
    będzie korciło
    będzie korcić
    będą korcili
    będą korcić
    będą korciły
    będą korcić

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    3 os. korciłby
    by korcił
    korciłaby
    by korciła
    korciłoby
    by korciło
    korciliby
    by korcili
    korciłyby
    by korciły

    bezokolicznik: korcić

    imiesłów przysłówkowy współczesny: korcąc

    gerundium: korcenie

    imiesłów przymiotnikowy czynny: korcący

    odpowiednik aspektowy: skorcić

  • żeby ZDANIE + korcić +
    KOGO
    bez ograniczeń + korcić +
    KOGO
    Ø + korcić +
    KOGO + BEZOKOLICZNIK
  • psł. dial. kr̥titi 'odcinać, odłamywać, kruszyć' > 'dręczyć, męczyć, kusić'

    Postać fonetyczna na -or- wskazuje na zapożyczenie z języków wschodniosłowiańskich, por. ros. dial. kortít' 'kusić, nęcić', kortét' 'czekać z utęsknieniem, wyczekiwać,
    pragnąć, chcieć; kusić, nęcić', ukr. kortíty 'kusić, nęcić, zachciewać się'.

  • Zob. też:

    kusić

CHRONOLOGIZACJA:
2 połowa XVII w., Kart XVII-XVIII
Data ostatniej modyfikacji: 08.11.2022