-
2.
filoz. doktryna, która powstała w środowisku starożytnych sceptyków, mówiąca o tym, że człowiek powinien kierować się zasadą prawdopodobieństwa, ponieważ nie może nigdy osiągnąć całkowitej pewności -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
filozofia -
Jednocześnie sceptycy poddawali krytyce popularne w starożytności twierdzenia. Określali również stopnie prawdopodobieństwa (probabilizm), czym mocno przysłużyli się rozwojowi greckiej filozofii.
źródło: Internet: zpe.gov.pl
Sceptycy akademiccy znaleźli odpowiedź na te trudności w teorii probabilizmu i idei słabej asercji, przedstawiając także swoje tezy jako jedynie subiektywnie prawdopodobne; rozwiązanie to jednak naraziło ich na zarzut odejścia od sceptycyzmu.
źródło: Renata Ziemińska: Historia sceptycyzmu, 2013 (fnp.org.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. probabilizm
probabilizmy
D. probabilizmu
probabilizmów
C. probabilizmowi
probabilizmom
B. probabilizm
probabilizmy
N. probabilizmem
probabilizmami
Ms. probabilizmie
probabilizmach
W. probabilizmie
probabilizmy
Inne uwagi
Zwykle lp
-
fr. probabilisme
Od: łac. probabilis 'prawdopodobny'