rekluza
-
rel. członkini wspólnoty religijnej, która na stałe żyje w całkowitym odseparowaniu się od świata zewnętrznego poprzez przebywanie wyłącznie w jednym pomieszczeniu i poświęceniu się modlitwie
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
miejsca i instytucje związane z religią i kościołem -
[...] Dorota została rekluzą, pustelnicą zamurowaną w małej celi przylegającej do kościoła katedralnego pw. św. Jana Ewangelisty w Kwidzynie.
źródło: Ewa Czerwińska: Polscy święci i błogosławieni, 2013 (books.goole.pl)
Bycie rekluzą było związane ze skazaniem się na bezimienność, stąd też wiadomości o nich są niezwykle skąpe i głównie ograniczają się do grupowego wspomnienia istnienia takich kobiet.
źródło: Maciej Michalski: Kobiety i świętość w żywotach trzynastowiecznych księżnych polskich, 2004 (books.google.pl)
Rekluzi i rekluzy żyli w przymurowanych do kościoła lub kaplicy celach z małym okienkiem na ołtarz, dzięki któremu mogli uczestniczyć we mszy św., przyjmować komunię św. i spowiadać się.
źródło: Rozprawy Wydziału Teologiczno-Kanonicznego, 1990 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. rekluza
rekluzy
D. rekluzy
rekluz
C. rekluzie
rekluzom
B. rekluzę
rekluzy
N. rekluzą
rekluzami
Ms. rekluzie
rekluzach
W. rekluzo
rekluzy
-
łac. reclūsa 'zamknięta'
Inne znaczenie: 'odosobnienie'