zbestwić - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

przest. pobudzić kogoś do okrucieństwa i agresji

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

synonimy:

rozbestwić

Ponadto mógł wydać swoim pobratymcom plan spotkania z Atheną i zbestwić Tigh'a „namawiając” go do zabicia żony.

źródło: Internet: forum.gwrota.com

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zbestwiłem +(e)m zbestwił	zbestwiłam +(e)m zbestwiła	zbestwiłom +(e)m zbestwiło	zbestwiliśmy +(e)śmy zbestwili	zbestwiłyśmy +(e)śmy zbestwiły
2 os.	zbestwiłeś +(e)ś zbestwił	zbestwiłaś +(e)ś zbestwiła	zbestwiłoś +(e)ś zbestwiło	zbestwiliście +(e)ście zbestwili	zbestwiłyście +(e)ście zbestwiły
3 os.	zbestwił	zbestwiła	zbestwiło	zbestwili	zbestwiły

bezosobnik: zbestwiono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zbestwijmy zbestwmy
2 os.	zbestw zbestwij	zbestwcie zbestwijcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zbestwiłbym bym zbestwił	zbestwiłabym bym zbestwiła	zbestwiłobym bym zbestwiło	zbestwilibyśmy byśmy zbestwili	zbestwiłybyśmy byśmy zbestwiły
2 os.	zbestwiłbyś byś zbestwił	zbestwiłabyś byś zbestwiła	zbestwiłobyś byś zbestwiło	zbestwilibyście byście zbestwili	zbestwiłybyście byście zbestwiły
3 os.	zbestwiłby by zbestwił	zbestwiłaby by zbestwiła	zbestwiłoby by zbestwiło	zbestwiliby by zbestwili	zbestwiłyby by zbestwiły

bezosobnik: zbestwiono by

bezokolicznik: zbestwić

imiesłów przysłówkowy uprzedni:

zbestwiwszy

gerundium: zbestwienie

+

zbestwić

+

KOGO