rozsznurować (buty) - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

rozłączyć w czymś brzegi, które były połączone sznurkiem przewleczonym przez znajdujące się na tych brzegach dziurki

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Ubranie

czynności, przedmioty i osoby związane z robieniem i noszeniem ubrań

	synonimy:	odsznurować
	antonimy:	zasznurować

rozsznurować buty, obuwie, trzewiki, pantofle, adidasy; gorset, suknię, koszulę, rękawy, kaptur; plandekę

	Położyła się więc, tak jak stała, w przepoconej sukni, w butach, bo nie miała siły ich rozsznurować, zdejmując jedynie kapelusz i rzucając torebkę w kąt. źródło: NKJP: Monika Piątkowska: Krakowska żałoba, 2006
	Dziewczyna zdjęła z niej suknię, rozsznurowała gorset, pościeliła łóżko, piernaty dla siebie kładąc na podłodze. źródło: KWJP: Małgorzata Gutowska-Adamczyk: Fortuna i namiętności. Klątwa, 2015
	Na szczęście i w nim krew zagrała: Jaremka klęczał teraz przed Anusią, nóżki jej obłapiając, twarz wtulił w jej łono, ona zaś staniczek rozsznurowawszy niby to zamykała, ale tak nie za bardzo, a mruczała przy tym jak kotka, aż wiercąc się z rozkoszy. źródło: NKJP: Anna Kot: Kończ waść, Dziennik Bałtycki, 2011
	Rozsznurowałam drzwi namiotu, myśląc, że może Sebastian pobiegnie zobaczyć, co go zaniepokoiło. źródło: NKJP: Zbigniew Nienacki: Księga strachów, 1967
	Podszedł do przyczepki i rozsznurowawszy plandekę zakomenderował: - Meine Herren, raus! źródło: NKJP: Tadeusz Borowski: Pożegnanie z Marią, 1947

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	rozsznurowałem +(e)m rozsznurował	rozsznurowałam +(e)m rozsznurowała	rozsznurowałom +(e)m rozsznurowało	rozsznurowaliśmy +(e)śmy rozsznurowali	rozsznurowałyśmy +(e)śmy rozsznurowały
2 os.	rozsznurowałeś +(e)ś rozsznurował	rozsznurowałaś +(e)ś rozsznurowała	rozsznurowałoś +(e)ś rozsznurowało	rozsznurowaliście +(e)ście rozsznurowali	rozsznurowałyście +(e)ście rozsznurowały
3 os.	rozsznurował	rozsznurowała	rozsznurowało	rozsznurowali	rozsznurowały

bezosobnik: rozsznurowano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		rozsznurujmy
2 os.	rozsznuruj	rozsznurujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	rozsznurowałbym bym rozsznurował	rozsznurowałabym bym rozsznurowała	rozsznurowałobym bym rozsznurowało	rozsznurowalibyśmy byśmy rozsznurowali	rozsznurowałybyśmy byśmy rozsznurowały
2 os.	rozsznurowałbyś byś rozsznurował	rozsznurowałabyś byś rozsznurowała	rozsznurowałobyś byś rozsznurowało	rozsznurowalibyście byście rozsznurowali	rozsznurowałybyście byście rozsznurowały
3 os.	rozsznurowałby by rozsznurował	rozsznurowałaby by rozsznurowała	rozsznurowałoby by rozsznurowało	rozsznurowaliby by rozsznurowali	rozsznurowałyby by rozsznurowały

bezosobnik: rozsznurowano by

bezokolicznik: rozsznurować

imiesłów przysłówkowy uprzedni: rozsznurowawszy

gerundium: rozsznurowanie

imiesłów przymiotnikowy bierny: rozsznurowany

odpowiednik aspektowy: rozsznurowywać

+

rozsznurować

+

CO