przewalczyć - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

spędzić pewien czas, walcząc - uczestnicząc w rywalizacji sportowej bądź prowadzonej dla czyjejś rozrywki

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Sport

czynności związane ze sportem

Ku zaskoczeniu zgromadzonych w kopenhaskiej hali [...] przewalczył dziesięć rund i o zwycięstwie musieli zadecydować sędziowie.

źródło: Internet: polsatsport.pl

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	przewalczyłem +(e)m przewalczył	przewalczyłam +(e)m przewalczyła	przewalczyłom +(e)m przewalczyło	przewalczyliśmy +(e)śmy przewalczyli	przewalczyłyśmy +(e)śmy przewalczyły
2 os.	przewalczyłeś +(e)ś przewalczył	przewalczyłaś +(e)ś przewalczyła	przewalczyłoś +(e)ś przewalczyło	przewalczyliście +(e)ście przewalczyli	przewalczyłyście +(e)ście przewalczyły
3 os.	przewalczył	przewalczyła	przewalczyło	przewalczyli	przewalczyły

bezosobnik: przewalczono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		przewalczmy
2 os.	przewalcz	przewalczcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	przewalczyłbym bym przewalczył	przewalczyłabym bym przewalczyła	przewalczyłobym bym przewalczyło	przewalczylibyśmy byśmy przewalczyli	przewalczyłybyśmy byśmy przewalczyły
2 os.	przewalczyłbyś byś przewalczył	przewalczyłabyś byś przewalczyła	przewalczyłobyś byś przewalczyło	przewalczylibyście byście przewalczyli	przewalczyłybyście byście przewalczyły
3 os.	przewalczyłby by przewalczył	przewalczyłaby by przewalczyła	przewalczyłoby by przewalczyło	przewalczyliby by przewalczyli	przewalczyłyby by przewalczyły

bezosobnik: przewalczono by

bezokolicznik: przewalczyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: przewalczywszy

gerundium: przewalczenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: przewalczony

+

przewalczyć

+

CO