oromy

Definicja

daw. orny
Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK I PRZYRODA

Ziemia

gleba

CZŁOWIEK I PRZYRODA

Ziemia

rolnictwo

synonimy:

orny

Planta miasteczka nie została formalnie wydzielona z gruntów wsi Dąbrowa. W inwentarzu wsi z 1786 r. (12 gospodarzy) liczącej wtedy 20 włók i 107 mórg oromych odnotowano, że „pół włóki pod zabudowaniem miasta Dąbrowy zostaje”.

źródło: Mariusz Zemło: Małe miasta. Przestrzenie, 2003 (books.google.pl)

Odmiana

część mowy: przymiotnik

Stopień równy

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	oromy	oromy	oromy	orome	oroma
D.	oromego	oromego	oromego	oromego	oromej
C.	oromemu	oromemu	oromemu	oromemu	oromej
B.	oromego	oromego	oromy	orome	oromą
N.	oromym	oromym	oromym	oromym	oromą
Ms.	oromym	oromym	oromym	oromym	oromej
W.	oromy	oromy	oromy	orome	oroma

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	oromi	oromi	orome	orome
D.	oromych	oromych	oromych	oromych
C.	oromym	oromym	oromym	oromym
B.	oromych	oromych	oromych	orome
N.	oromymi	oromymi	oromymi	oromymi
Ms.	oromych	oromych	oromych	oromych
W.	oromi	oromi	orome	orome

Pochodzenie

psł. oromъ 'orny'

(Bań)

CHRONOLOGIZACJA:

1655, Kart XVII-XVIII

CHRONOLOGIZACJA POKAŻ WSZYSTKO

Data ostatniej modyfikacji: 10.01.2026