-
5.
jęz. morfem, zawierający podstawowe znaczenie wyrazu, znajdujący się we wszystkich wyrazach jemu pokrewnych -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język -
- polski rdzeń; rdzeń czasownikowy
- rdzeń słowa, wyrazu
- rdzeń w czasowniku
- znaczenie rdzenia
-
Mając takiego sąsiada, co tam sąsiada - domownika, doprawdy trudno nie czuć się wyalienowanym, tym bardziej, że rdzeń tego słowa oznacza po angielsku obcego.
źródło: KWSJP: Wszyscy pasażerowie Nostromo, Trybuna, 2006
Należy do nich: ham albo kam, wyraz czy rdzeń wyrazu oznaczającego: kamień.
źródło: KWSJP: Jan Parandowski: Alchemia słowa, 1951
Powstaje pytanie, czy także rdzeń w czasowniku wzi-ą-ć, mogącym uchodzić za dokonany człon pary aspektowej BRAć WZIĄć, można uznać za wariant wyjściowego br-a-ć.
źródło: KWSJP: Alicja Nagórko: Zarys gramatyki języka polskiego, 1996
Etymologia słowa „godność” wskazuje na znaczenie rdzenia „god”, który związany jest z pojęciem czasu (stąd po polsku „godzina”, po rosyjsku „god” = rok).
źródło: KWSJP: Krzysztof Jedliński: Nie dać się upokorzyć, 1996
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. rdzeń
rdzenie
D. rdzenia
rdzeni
C. rdzeniowi
rdzeniom
B. rdzeń
rdzenie
N. rdzeniem
rdzeniami
Ms. rdzeniu
rdzeniach
W. rdzeniu
rdzenie
-
psł. *strьržę, D lp *strьržene 'tkanka miękiszowa drzewa, rdzeń; najgłębsze miejsce rzeki, nurt rzeki'
Por. st.pol. (od XV w.) dr-zeń / zdr-zeń, strzeń / strżeń / zdrżeń 'zawartość, środek (pestki), rdzeń' i in. W pol. oczekiwaną byłaby postać *strzżeń. Rozmaitość poświadczonych postaci wyrazu w historii języka polskiego wskazuje na złożoność procesów uproszczeniowych niezwykłej grupy spółgłoskowej *strż i jej odmianki *zdrż (udźwięcznionej pod wpływem ż).