rozczytać (młodzież) - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

sprawić, że ktoś zaczął czytać intensywnie lub z dużą przyjemnością

[rosczytać] lub pot. [roszczytać]

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

nazwy działań intelektualnych człowieka

Na marginesie, mam własny pomysł na reformę nauczania polskiego: całe gimnazjum poświęcić na czytanie literatury współczesnej, niekoniecznie tylko tej ambitnej, także fantasy, kryminałów. Po to, żeby młodzież rozczytać.

źródło: KWJP: Katarzyna Wiśniewska: Szkoła się nam polaryzuje, Gazeta Lokalna — Wrocław, 2016-10-14

Potem jednak pojawił się pomysł, aby rozczytać dzieci z Domów Dziecka i pierwszy projekt poszedł leżakować.

źródło: Dagmara Sobczak: Książka, dzięki której zacząłem czytać – podsumowanie akcji (dagmarasobczak.pl)

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	rozczytam	rozczytamy
2 os.	rozczytasz	rozczytacie
3 os.	rozczyta	rozczytają

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	rozczytałem +(e)m rozczytał	rozczytałam +(e)m rozczytała	rozczytałom +(e)m rozczytało	rozczytaliśmy +(e)śmy rozczytali	rozczytałyśmy +(e)śmy rozczytały
2 os.	rozczytałeś +(e)ś rozczytał	rozczytałaś +(e)ś rozczytała	rozczytałoś +(e)ś rozczytało	rozczytaliście +(e)ście rozczytali	rozczytałyście +(e)ście rozczytały
3 os.	rozczytał	rozczytała	rozczytało	rozczytali	rozczytały

bezosobnik: rozczytano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		rozczytajmy
2 os.	rozczytaj	rozczytajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	rozczytałbym bym rozczytał	rozczytałabym bym rozczytała	rozczytałobym bym rozczytało	rozczytalibyśmy byśmy rozczytali	rozczytałybyśmy byśmy rozczytały
2 os.	rozczytałbyś byś rozczytał	rozczytałabyś byś rozczytała	rozczytałobyś byś rozczytało	rozczytalibyście byście rozczytali	rozczytałybyście byście rozczytały
3 os.	rozczytałby by rozczytał	rozczytałaby by rozczytała	rozczytałoby by rozczytało	rozczytaliby by rozczytali	rozczytałyby by rozczytały

bezosobnik: rozczytano by

bezokolicznik: rozczytać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: rozczytawszy

gerundium: rozczytanie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	rozczytanie	rozczytania
D.	rozczytania	rozczytań
C.	rozczytaniu	rozczytaniom
B.	rozczytanie	rozczytania
N.	rozczytaniem	rozczytaniami
Ms.	rozczytaniu	rozczytaniach
W.	rozczytanie	rozczytania

imiesłów przymiotnikowy bierny: rozczytany

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	rozczytany	rozczytany	rozczytany	rozczytane	rozczytana
D.	rozczytanego	rozczytanego	rozczytanego	rozczytanego	rozczytanej
C.	rozczytanemu	rozczytanemu	rozczytanemu	rozczytanemu	rozczytanej
B.	rozczytanego	rozczytanego	rozczytany	rozczytane	rozczytaną
N.	rozczytanym	rozczytanym	rozczytanym	rozczytanym	rozczytaną
Ms.	rozczytanym	rozczytanym	rozczytanym	rozczytanym	rozczytanej

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	rozczytani	rozczytani	rozczytane	rozczytane
D.	rozczytanych	rozczytanych	rozczytanych	rozczytanych
C.	rozczytanym	rozczytanym	rozczytanym	rozczytanym
B.	rozczytanych	rozczytanych	rozczytanych	rozczytane
N.	rozczytanymi	rozczytanymi	rozczytanymi	rozczytanymi
Ms.	rozczytanych	rozczytanych	rozczytanych	rozczytanych

odpowiednik aspektowy: rozczytywać

Składnia

+

rozczytać

+

KOGO

Pochodzenie

Zob. czytać