bezsporność

  • książk.  cecha czegoś, co nie wywołuje żadnych różnic w opinii
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Działalność intelektualna człowieka

    wytwory działań intelektualnych człowieka


    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    słownictwo oceniające

  • [...] sąd, wydając wyrok, musi być w pełni przekonany o bezsporności stawianych oskarżonemu zarzutów.

    źródło: NKJP: (ar): Brat posła ma dosyć, Gazeta Krakowska, 2004-04-01

    Zapewne był to dziwak - bezsporność takiego wrażenia stawała się oczywista, kiedy zaczął się kierować w stronę wyjścia, poruszał się bowiem na sztywnych nogach, nad wyraz niepewnie i z tak ostateczną ostrożnością, że chyba nikt oprócz niego nie wierzył w szczęśliwe zakończenie tej akcji.

    źródło: NKJP: Christian Skrzyposzek: Mojra, 1996

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny:

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. bezsporność
    bezsporności
    D. bezsporności
    bezsporności
    C. bezsporności
    bezspornościom
    B. bezsporność
    bezsporności
    N. bezspornością
    bezspornościami
    Ms. bezsporności
    bezspornościach
    W. bezsporności
    bezsporności

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • Zob. spór

CHRONOLOGIZACJA:
1861, Kuryer Wileński, nr 45, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 14.01.2026