-
3.
daw. chłopak - młody mężczyzna -
Wyraz używany w stylizacjach na dawną polszczyznę oraz regionalnie, przede wszystkim na Śląsku.
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Określenia fizyczności człowieka
płeć
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Bieg życia
dorastanie i dojrzałość -
A właśnie, nie widziałeś jeszcze mego najstarszego syna, Alberta! - zakrzyknął, tknięty nagle ojcowską dumą. - Wyrósł z niego całkiem dorodny pachoł i wkrótce będę go żenił z latoroślą cechu sukienników.
źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Ogród miłości, 2006
Hotsporn wymownie spojrzał na plamę krwi i niknący w komorze ślad na trocinach, wyraźnie wskazujący, którędy i dokąd powleczono trupa. Giselher zauważył spojrzenie.
- Jeden pachoł zucha tu chciał odgrywać - parsknął. - Aż go Iskra skarcić musiała.źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Wieża Jaskółki, 1997
Pełnoletnie pachoły z pałami na 15-letnich podlotków? Z niepublicznego gimnazjum sportowego? Bo co... bo szkoła nazywa się inaczej niż Górnik Zabrze to łomot im trzeba spuścić?
źródło: Internet: https://rudaslaska.com.pl
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. pachoł
pachołowie
ndepr pachoły
depr D. pachoła
pachołów
C. pachołowi
pachołom
B. pachoła
pachołów
N. pachołem
pachołami
Ms. pachole
pachołach
W. pachole
pachołowie
ndepr pachoły
depr -
psł. *pacholъ
W płn. psł też *pacholъkъ 'chłopiec, sługa'. Obie formy to zapewne rzeczowniki odczasownikowe od czasownika przedrostkowego *po-choliti 'otoczyć opieką' z właściwą archaicznym derywatom zamianą czasownikowego przedrostka po- na imienny pa- (Bor.).