przyczynkarsko

  • książk.  tak, że coś stanowi tylko częściowy wkład w to, co w danej kwestii zrobiono, napisano lub powiedziano
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Działalność intelektualna człowieka

    wytwory działań intelektualnych człowieka

  • synonimy:  przyczynkowo
    • taktować przyczynkarsko
  • Związki łączące Norwida z nimi i z ich poezją są wciąż jeszcze ciemne i niezbadane. W niewielu tylko pracach wskazywano na nie, przede wszystkim na związki z Baudelaire'em, traktując je zresztą przyczynkarsko i jakby wstydliwie.

    źródło: NKJP: Krzysztof Karasek: Kim jest poeta? Literatura, 1984

    W ostatnich latach problemy rosyjskiej przestępczości i prawa karnego przyczynkarsko badała głównie autorka niniejszego opracowania. Stąd też stałe poznawanie problemów z tych zakresów zachęciło ją do głębszego pochylenia się nad nimi [...].

    źródło: Katarzyna Laskowska: Przestępczość w Rosji z perspektywy kryminologii i prawa karnego, 2016 (books.google.pl)

  • część mowy: przysłówek

CHRONOLOGIZACJA:
1953, Kwartalnik Historyczny, t. 60, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 04.02.2026