-
pot.
pogard.
mężczyzna bez stałego zatrudnienia, który włóczy się po ulicach, odznacza się niechlujnym wyglądem i skłonnością do nadużywania alkoholu
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie
-
-
|
Ojciec, o dziwo, uchronił mnie od wojska, chociaż zaraz po przyjściu zawiadomienia o oblaniu egzaminów wrzeszczał, że za jego sprawą znajdę się w Orzyszu, w karnej jednostce, najodpowiedniejszym miejscu dla takich oblojd, lujów i cabanów.
źródło: NKJP: Włodzimierz Kowalewski: Bóg zapłacz!, 2000
|
|
W Wigilię miejscowy luj „Rudy” kopał i bił na klatce schodowej jakiegoś innego oprycha!
źródło: NKJP: Łukasz Ernestowicz: Grudziądz, Gazeta Pomorska, 2010-01-21
|
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m1
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
luj
|
luje
|
ndepr |
luje
|
depr |
| D. |
luja
|
lujów
|
|
| C. |
lujowi
|
lujom
|
|
| B. |
luja
|
lujów
|
|
| N. |
lujem
|
lujami
|
|
| Ms. |
luju
|
lujach
|
|
| W. |
luju
|
luje
|
ndepr |
luje
|
depr |
CHRONOLOGIZACJA:
1985,
Christian Skrzyposzek, Wolna trybuna, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 13.02.2026