markocić

  • przest.  narzekać, będąc niezadowolonym z czegoś lub zmartwionym czymś
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Stany psychiczne człowieka

    zachowania emocjonalne

  • - A myśmy go chcieli podjąć, biednego rodaka, na konto „Akcji Biskup”... - markocił Kolumb.

    źródło: NKJP: Roman Bratny: Kolumbowie - rocznik 20, 1957

    On - Jadam - markoci i przysięga w duchu zemstę.

    źródło: Julian Gałaj: Przełomy, 1961 (books.google.pl)

  • część mowy: czasownik

    aspekt: niedokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas teraźniejszy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. markocę
    markocimy
    2 os. markocisz
    markocicie
    3 os. markoci
    markocą

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. markociłem
    +(e)m markocił
    markociłam
    +(e)m markociła
    markociłom
    +(e)m markociło
    markociliśmy
    +(e)śmy markocili
    markociłyśmy
    +(e)śmy markociły
    2 os. markociłeś
    +(e)ś markocił
    markociłaś
    +(e)ś markociła
    markociłoś
    +(e)ś markociło
    markociliście
    +(e)ście markocili
    markociłyście
    +(e)ście markociły
    3 os. markocił
    markociła
    markociło
    markocili
    markociły

    bezosobnik: markocono

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. będę markocił
    będę markocić
    będę markociła
    będę markocić
    będę markociło
    będę markocić
    będziemy markocili
    będziemy markocić
    będziemy markociły
    będziemy markocić
    2 os. będziesz markocił
    będziesz markocić
    będziesz markociła
    będziesz markocić
    będziesz markociło
    będziesz markocić
    będziecie markocili
    będziecie markocić
    będziecie markociły
    będziecie markocić
    3 os. będzie markocił
    będzie markocić
    będzie markociła
    będzie markocić
    będzie markociło
    będzie markocić
    będą markocili
    będą markocić
    będą markociły
    będą markocić

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. markoćmy
    2 os. markoć
    markoćcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. markociłbym
    bym markocił
    markociłabym
    bym markociła
    markociłobym
    bym markociło
    markocilibyśmy
    byśmy markocili
    markociłybyśmy
    byśmy markociły
    2 os. markociłbyś
    byś markocił
    markociłabyś
    byś markociła
    markociłobyś
    byś markociło
    markocilibyście
    byście markocili
    markociłybyście
    byście markociły
    3 os. markociłby
    by markocił
    markociłaby
    by markociła
    markociłoby
    by markociło
    markociliby
    by markocili
    markociłyby
    by markociły

    bezosobnik: markocono by

    bezokolicznik: markocić

    imiesłów przysłówkowy współczesny: markocąc

    gerundium: markocenie

    imiesłów przymiotnikowy czynny: markocący

    imiesłów przymiotnikowy bierny: markocony

  • bez ograniczeń + markocić +
    (MOWA WPROST)
  • psł. *mr̥kotati 'wydawać mrukliwe dźwięki'

CHRONOLOGIZACJA:
1636, KorBa
Data ostatniej modyfikacji: 02.03.2026