koncerz
-
broń biała z prostą i bardzo długą klingą, używana przez kawalerię w XV–XVIII w.
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
broń
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
hiperonimy: broń
-
Szkoda tylko, że mimo noszenia coraz groźniejszych koncerzy i coraz wymyślniejszych pancerzy w walce pozostawał tak samo nieporadny jak na początku swojej drogi przez mękę ku chwale.
źródło: KWJP: gem: R.A.W. – Realms of Ancient War, CD-Action, 2012-11-20
Wyszedł na chwilę i wręczył Stieblowi skórzane puzdro, z którego błysnęła pięknie wykonana replika średniowiecznego koncerza. Obnażył na chwilę lśniącą klingę, tak aby wszyscy dostrzegli wygrawerowany na niej napis [...].
źródło: NKJP: Włodzimierz Kowalewski: Powrót do Breitenheide, 1998
Husarze, połamawszy kopie, atakowali z nastawionymi koncerzami o prawie półtorametrowych klingach, palono z pistoletów i rusznic, rozbijano kolejne pułki moskiewskie [...].
źródło: KWJP: Tomasz Panfil: Zwycięstwo pod Kłuszynem 4 lipca 1610 roku, Gazeta Polska, 2020-07-07
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. koncerz
koncerze
D. koncerza
koncerzów
koncerzy
C. koncerzowi
koncerzom
B. koncerz
koncerze
N. koncerzem
koncerzami
Ms. koncerzu
koncerzach
W. koncerzu
koncerze
-
st.czes. končieř 'sztylet'
Bańk wywodzi leksem ze słowac. končiar, ale ze względu na jego późne poświadczenia bardziej prawdopodobnym źródłem pożyczki wydaje się st.czes. končieř, pojawiające się już w I poł. XV w. (zob. J. Gebauer, Slovník staročeský, vokabular.ujc.cas.cz). W czeskim wyraz uznawany jest zapożyczenie z tat. lub osm. (por. osm. hançer 'sztylet'), zaadaptowane przez skojarzenie ze st.czes. konec 'czubek, szpic' (Rejz).