pokorność
-
książk. cecha kogoś, kto uznaje czyjąś wyższość lub swoją niedoskonałość i ograniczenia, co skłania go do niesprzeciwiania się innym ludziom lub życiowym koniecznościom
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności -
W Gruzji mamy jednak pewną specyfikę, powoduje ją konserwatyzm społeczeństwa i większa pokorność gruzińskich kobiet [...].
źródło: KWJP: Stasia Budzisz: Pokazucha. Na gruzińskich zasadach, 2019
Jest Pan demokratycznie wybranym burmistrzem i tę demokrację powinien Pan wspierać. Nie uważa Pan, że Pana stanowisko niejako zmusza do pokorności w tej kwestii i skoro mieszkańcy (a listę podpisało 3 tys. osób) chcą Pana osądzić, to powinien Pan przekonać ludzi, żeby poszli do referendum [...].
źródło: KWJP: red: Przełom Online, 2013-01-11
Tron dodaje godności, ale tylko przez kontrast z otaczającą go pokorą, to pokorność podwładnych stwarza potęgę tronu i nadaje jej sens, bez niej tron jest tylko dekoracją, niewygodnym fotelem o wytartym pluszu i pokrzywionych sprężynach.
źródło: NKJP: Ryszard Kapuściński: Cesarz, 1978
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
liczba pojedyncza liczba mnoga M. pokorność
pokorności
D. pokorności
pokorności
C. pokorności
pokornościom
B. pokorność
pokorności
N. pokornością
pokornościami
Ms. pokorności
pokornościach
W. pokorności
pokorności
Inne uwagi
Zwykle lp
-