koroborować

  • rzad.  potwierdzać prawdziwość czegoś
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Działalność intelektualna człowieka

    nazwy działań intelektualnych człowieka

  • synonimy:  potwierdzać
  • A w fizyce robi się tak, że się postuluje teorię, która daje przewidywania zgodne z wynikami pomiarów. Kolejny pomiar może sfalsyfikować teorię albo ją koroborować.

    źródło: NKJP: Internet

  • część mowy: czasownik

    aspekt: dokonany lub niedokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. koroboruję
    koroborujemy
    2 os. koroborujesz
    koroborujecie
    3 os. koroboruje
    koroborują

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. koroborowałem
    +(e)m koroborował
    koroborowałam
    +(e)m koroborowała
    koroborowałom
    +(e)m koroborowało
    koroborowaliśmy
    +(e)śmy koroborowali
    koroborowałyśmy
    +(e)śmy koroborowały
    2 os. koroborowałeś
    +(e)ś koroborował
    koroborowałaś
    +(e)ś koroborowała
    koroborowałoś
    +(e)ś koroborowało
    koroborowaliście
    +(e)ście koroborowali
    koroborowałyście
    +(e)ście koroborowały
    3 os. koroborował
    koroborowała
    koroborowało
    koroborowali
    koroborowały

    bezosobnik: koroborowano

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. będę koroborował
    będę koroborować
    będę koroborowała
    będę koroborować
    będę koroborowało
    będę koroborować
    będziemy koroborowali
    będziemy koroborować
    będziemy koroborowały
    będziemy koroborować
    2 os. będziesz koroborował
    będziesz koroborować
    będziesz koroborowała
    będziesz koroborować
    będziesz koroborowało
    będziesz koroborować
    będziecie koroborowali
    będziecie koroborować
    będziecie koroborowały
    będziecie koroborować
    3 os. będzie koroborował
    będzie koroborować
    będzie koroborowała
    będzie koroborować
    będzie koroborowało
    będzie koroborować
    będą koroborowali
    będą koroborować
    będą koroborowały
    będą koroborować

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. koroborujmy
    2 os. koroboruj
    koroborujcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. koroborowałbym
    bym koroborował
    koroborowałabym
    bym koroborowała
    koroborowałobym
    bym koroborowało
    koroborowalibyśmy
    byśmy koroborowali
    koroborowałybyśmy
    byśmy koroborowały
    2 os. koroborowałbyś
    byś koroborował
    koroborowałabyś
    byś koroborowała
    koroborowałobyś
    byś koroborowało
    koroborowalibyście
    byście koroborowali
    koroborowałybyście
    byście koroborowały
    3 os. koroborowałby
    by koroborował
    koroborowałaby
    by koroborowała
    koroborowałoby
    by koroborowało
    koroborowaliby
    by koroborowali
    koroborowałyby
    by koroborowały

    bezosobnik: koroborowano by

    bezokolicznik: koroborować

    imiesłów przysłówkowy współczesny:

    koroborując

    imiesłów przysłówkowy uprzedni:

    koroborowawszy

    gerundium: koroborowanie

    imiesłów przymiotnikowy czynny: koroborujący

    imiesłów przymiotnikowy bierny: koroborowany

  • bez ograniczeń + koroborować +
    CO
  • łac. śred. corroboro, corroborare 'wzmacniać, umacniać; zatwierdzać, nadawać moc prawną'

    W XVIII w. jako 'wzmacniać' lub 'zatwierdzać' (por. KorBa); w zn. 'wykazywać prawdziwość, potwierdzać' prawdopodobnie pod wpływem fr. corroborer 'ts.'.

CHRONOLOGIZACJA:
1713, Kart XVII-XVIII
Data ostatniej modyfikacji: 13.04.2026