współuczeń

Nudziłam się na lekcjach, nie starczało mi cierpliwości, gdy moi współuczniowie sylabizowali, trzymając paluszek w elementarzu.

źródło: Zofia Boradyn: Garść wspomnień szkolnych (nowogrodczyzna.jimdofree.com)

Jeśli [...] chodzi o trudności ze zrozumieniem kogokolwiek, to martwiły mnie one tylko do pierwszej przerwy, podczas której współuczniowie kursu organizowanego przez językowy Instytut, obeznani z moim polskim zawodem, zaczęli zwracać się do mnie „panie profesorze”.

źródło: KWJP: Marek Dynowiak: Zwyczajnie niezwykli. Obrazki o niepełnosprawności, 2020

Do rówieśnika i niedawnego współucznia, a może i rzeczywiście jedynego dotąd przyjaciela, z którym przed kilku laty uczyli się z Alwara i mozolnie wypisywali lukubracje na różne sposoby, pisał teraz po francusku już zupełnie kto inny, choć autor kończył właśnie osiemnaście lat.

źródło: NKJP: Zbigniew Goliński: Krasicki, 2002