krom

kromie

  • daw.  o kimś / czymś nie można powiedzieć tego samego, co można powiedzieć o kimś / czymś innym
  • wykładnik wyłączania

  • Doktor, oparty o burtę, szeroko rozwartymi oczyma przyglądał się tej, która zamiast słów wdzięczności dla załogi, bądź co bądź za wybawienie jej z opresji, miała dla niej tylko pozę władczyni oraz pogardę. I nic krom tego.

    źródło: NKJP: Andrzej Sarwa: Strzyga, 2006

    Całą zbójecką wyprawę wroga, blisko stu wojowników Akawojów, wybiliśmy w pień, do nogi, krom ośmiu pojmanych żywcem.

    źródło: NKJP: Arkady Fiedler: Biały Jaguar, 1980

  • część mowy: nie określono

  • oprócz KOGO / CZEGO
    szyk: stały: antepozycja
  • Zob. kromie

CHRONOLOGIZACJA:
2 połowa XV w., SStp
Data ostatniej modyfikacji: 29.04.2026