-
znajdujący się przy drodze wjazdowej do państwa lub miasta budynek, w którym dawniej kontrolowano podróżnych i pobierano cło
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Finanse
podatki, opłaty, świadczenia pieniężne
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Funkcjonowanie państwa
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne
-
|
- Wolny przejazd - machnął mytnik i wrócił do swej celbudy. Za chwilę kopyta koni chorągwi Zamoyskiego zatętniły po dębowych bierwionach mostu.
źródło: Janusz Teodor Dybowski: Wojenny pan, 1972 (books.google.pl)
|
|
Wówczas [...] była tylko 1 celbuda, a druga miała być wykończona na wiosnę przyszłego, tj. 1829 roku.
źródło: Jerzy Piwek: Kielce w latach 1816-1866. Ludność i gospodarka, 2005 (books.google.pl)
|
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
celbuda
|
celbudy
|
|
| D. |
celbudy
|
celbud
|
|
|
|
| C. |
celbudzie
|
celbudom
|
|
| B. |
celbudę
|
celbudy
|
|
| N. |
celbudą
|
celbudami
|
|
| Ms. |
celbudzie
|
celbudach
|
|
| W. |
celbudo
|
celbudy
|
|
-
CHRONOLOGIZACJA:
1807,
Taryffa domów miasta Warszawy, polona.pl
Data ostatniej modyfikacji: 29.09.2026