chabor
rzadziej chabar
-
reg. pieniądze lub prezent dany urzędnikowi lub innej osobie, która podejmuje decyzję w jakiejś sprawie, po to, aby w zamian zrobił coś korzystnego dla dającego lub zdecydował na jego korzyść
-
Wyraz używany w północno-wschodniej Polsce.
-
- rzadziej chabar
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Prawo i łamanie prawa
przestępstwa -
Skąpiec posiada, chciwiec potrzebuje. Wiecznie. Coraz więcej. Do udławienia. Bakszysz. Chabor. Łapówka. Korupcja. Brudny pieniądz. Pralnia. Prawda, że zrobiło się dzisiejszo? Jakoś też swojsko, rodzinnie. Mafijnie.
źródło: NKJP: Tadeusz Skutnik: Wtopolona teologia, Dziennik Bałtycki, 2000-12-22
[...] obowiązują rozporządzenia „powielaczowe” i telefonicznie przekazywane; ustawy i kodeksy istnieją jeno na papierze, załatwienie czegoś bez chaboru (łapówki) jest nie do pomyślenia.
źródło: NKJP: Sokrat Janowicz: Opuszczona stara panna, Polityka, 2002-10-05
Tam, za Kordonem, wszystko jawiło mu się jak posypane brokatem: odważni, zaradni ziomale, zero strachu, płuca pełne wolności, żadnej władzy, żadnej psiarni. Stalkerów można będzie kroić na lewo i prawo, zabierać im chabar, [...] zbierać cenne fanty i artefakty...
źródło: Wiktor Noczkin: Łańcuch pokarmowy, 2016 (doci.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. chabor
chabory
D. chaboru
chaborów
C. chaborowi
chaborom
B. chabor
chabory
N. chaborem
chaborami
Ms. chaborze
chaborach
W. chaborze
chabory
-
Pierwotnym źródłem wyrazu jest ar. chabar 'wiadomość, wieść, nowina'. Słowo to przeniknęło do języków tureckich, a następnie wschodniosłowiańskich (ros. chabár / chabárʹ r. m., chabára r. ż.; ukr. chabárʹ r. m., chabára r. ż.; brus. chábar r. m.), na których gruncie nastąpiło przesunięcie semantyczne w kierunku znaczenia 'łapówka'. Do regionalnej polszczyzny północno-wschodniej leksem trafił już wyłącznie w tym nowym znaczeniu (Dorota Rembiszewska, Od wiadomości do łapówki. Z dziejów wyrazu chabor, "Białostockie Archiwum Językowe" 2016).