-
2.
zacząć przemieszczać się szybko w jakimś kierunku
-
KATEGORIE FIZYCZNE
Cechy i właściwości materii
ruch i spoczynek -
- mężczyzna, tłum rzucił się; dziewczyna rzuciła się; ludzie rzucili się
- rzucić się do drzwi, do wyjścia
- rzucić się na pomoc, na ratunek
- rzucić się w jakąś stronę
- rzucić się biegiem, pędem; gwałtownie, nagle, rozpaczliwie; naprzód
-
Nie zważając na przeszkodę, rzuciła się do drzwi.
źródło: KWSJP: Albin Bobruk: Zagony Rososzy, 1984
W tym samym momencie trzasnęły drzwi wejściowe i przyjaciele rzucili się do kuchni.
źródło: KWSJP: Jerzy Sosnowski: Prąd zatokowy, 2003
Zenobia, doktor, chłopcy, Kasia i Hilda porwali się ze swoich miejsc i rzucili się w stronę mauzoleum.
źródło: KWSJP: Zbigniew Nienacki: Księga strachów, 1967
Ciotka Chawa rzuciła się ku nim z wołaniem: - Żyjecie?
źródło: KWSJP: Bogdan Wojdowski: Chleb rzucony umarłym, 1971
I rzuciła się biegiem ulicą Wielką, gdzie była słynna cukiernia „Wschodnia”.
źródło: KWSJP: Tadeusz Konwicki: Kronika wypadków miłosnych, 1974
-
część mowy: czasownik
aspekt: dokonany
Tryb oznajmujący
Czas przyszły
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. rzucę się
rzucimy się
2 os. rzucisz się
rzucicie się
3 os. rzuci się
rzucą się
Czas przeszły
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. rzuciłem się
+(e)m się rzucił
rzuciłam się
+(e)m się rzuciła
rzuciłom się
+(e)m się rzuciło
rzuciliśmy się
+(e)śmy się rzucili
rzuciłyśmy się
+(e)śmy się rzuciły
2 os. rzuciłeś się
+(e)ś się rzucił
rzuciłaś się
+(e)ś się rzuciła
rzuciłoś się
+(e)ś się rzuciło
rzuciliście się
+(e)ście się rzucili
rzuciłyście się
+(e)ście się rzuciły
3 os. rzucił się
rzuciła się
rzuciło się
rzucili się
rzuciły się
bezosobnik: rzucono się
Tryb rozkazujący
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. rzućmy się
2 os. rzuć się
rzućcie się
Tryb warunkowy
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. rzuciłbym się
bym się rzucił
rzuciłabym się
bym się rzuciła
rzuciłobym się
bym się rzuciło
rzucilibyśmy się
byśmy się rzucili
rzuciłybyśmy się
byśmy się rzuciły
2 os. rzuciłbyś się
byś się rzucił
rzuciłabyś się
byś się rzuciła
rzuciłobyś się
byś się rzuciło
rzucilibyście się
byście się rzucili
rzuciłybyście się
byście się rzuciły
3 os. rzuciłby się
by się rzucił
rzuciłaby się
by się rzuciła
rzuciłoby się
by się rzuciło
rzuciliby się
by się rzucili
rzuciłyby się
by się rzuciły
bezosobnik: rzucono by się
bezokolicznik: rzucić się
imiesłów przysłówkowy uprzedni: rzuciwszy się
gerundium: rzucenie się
liczba pojedyncza liczba mnoga M. rzucenie się
rzucenia się
D. rzucenia się
rzuceń się
C. rzuceniu się
rzuceniom się
B. rzucenie się
rzucenia się
N. rzuceniem się
rzuceniami się
Ms. rzuceniu się
rzuceniach się
W. rzucenie się
rzucenia się
odpowiednik aspektowy: rzucać się
-
Rzosobowy + rzucić się + DOKĄD -