rzucać się - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

atakować nagle, aby wyrządzić fizyczną szkodę

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

CZŁOWIEK I PRZYRODA

Świat zwierząt

zwyczaje i zachowania zwierząt

	synonimy:	napadać
	hiperonimy:	atakować

	Po co rzucać się na silniejszego wroga, skoro wynik takiej rywalizacji był przesądzony? źródło: KWSJP: Wojciech Jagielski: Modlitwa o deszcz, 2000
	Domenico przebiega ogród, przeskakuje kamienny mur – przed nim wilczur szczerzy kły i wściekle warczy. Domenico rzuca się na psa, kły psa zaciskają się na ramieniu człowieka, wilcze zęby człowieka wpijają się w gardło zwierzęcia. źródło: KWSJP: Henryk Rozpędowski: Charleston, 2002
	Dusiciel boa nie rzuca się nigdy na nową ofiarę, póki jest najedzony. źródło: KWSJP: Zofia Jeżewska: W królestwie pierzastego węża, 1964
	Jej mąż od czasu do czasu wpada w szał i pod byle pretekstem rzuca się z pięściami na syna. źródło: KWSJP: Lidia Mieścicka-Mellibruda: Być matką dorosłych dzieci: towarzyszyć czy wspierać, 2000
	Żołnierz rzucał się z wściekłością na hersztów buntu, jak gdyby krew ich zmazywała jego własną winę. źródło: KWSJP: Teodor Jeske-Choiński: Gasnące słońce, 1958

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	rzucałem się +(e)m się rzucał	rzucałam się +(e)m się rzucała	rzucałom się +(e)m się rzucało	rzucaliśmy się +(e)śmy się rzucali	rzucałyśmy się +(e)śmy się rzucały
2 os.	rzucałeś się +(e)ś się rzucał	rzucałaś się +(e)ś się rzucała	rzucałoś się +(e)ś się rzucało	rzucaliście się +(e)ście się rzucali	rzucałyście się +(e)ście się rzucały
3 os.	rzucał się	rzucała się	rzucało się	rzucali się	rzucały się

bezosobnik: rzucano się

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę się rzucał będę się rzucać	będę się rzucała będę się rzucać	będę się rzucało będę się rzucać	będziemy się rzucali będziemy się rzucać	będziemy się rzucały będziemy się rzucać
2 os.	będziesz się rzucał będziesz się rzucać	będziesz się rzucała będziesz się rzucać	będziesz się rzucało będziesz się rzucać	będziecie się rzucali będziecie się rzucać	będziecie się rzucały będziecie się rzucać
3 os.	będzie się rzucał będzie się rzucać	będzie się rzucała będzie się rzucać	będzie się rzucało będzie się rzucać	będą się rzucali będą się rzucać	będą się rzucały będą się rzucać

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		rzucajmy się
2 os.	rzucaj się	rzucajcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	rzucałbym się bym się rzucał	rzucałabym się bym się rzucała	rzucałobym się bym się rzucało	rzucalibyśmy się byśmy się rzucali	rzucałybyśmy się byśmy się rzucały
2 os.	rzucałbyś się byś się rzucał	rzucałabyś się byś się rzucała	rzucałobyś się byś się rzucało	rzucalibyście się byście się rzucali	rzucałybyście się byście się rzucały
3 os.	rzucałby się by się rzucał	rzucałaby się by się rzucała	rzucałoby się by się rzucało	rzucaliby się by się rzucali	rzucałyby się by się rzucały

bezosobnik: rzucano by się

bezokolicznik: rzucać się

imiesłów przysłówkowy współczesny: rzucając się

gerundium: rzucanie się

imiesłów przymiotnikowy czynny: rzucający się

odpowiednik aspektowy: rzucić się

Rz_żywotny

+

rzucać się

+

na KOGO + (z CZYM)