napoić

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

1. konie

  • 1.

    przygotować i podać napój
  • [napo-ić] lub pot. [napojić]

  • CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

    Jedzenie i jego przygotowanie

    czynności związane z jedzeniem


    CZŁOWIEK I PRZYRODA

    Świat zwierząt

    hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt

  • hiperonimy:  nasycić
    zaspokoić
    • napoić dziecko; bydło, konie, krowy, stado
    • napoić glukozą, mlekiem, wodą; koniakiem, szampanem
    • napoić obficie
    • chcieć napoić; trzeba, warto napoić
    • napoić i nakarmić, napoić i przewinąć
  • Dopiero po trzeciej nad ranem wyczerpane pielęgniarki wyciągnęły głęboko ukryty smoczek i napoiły dziecko glukozą.

    źródło: KWSJP: Helena Zaworska: Rodzić po ludzku? Czym grozi moda na naturalne rodzenie i przedłużone karmienie piersią?, Wprost, 1999, nr 21/11

    Przyjęto ich serdecznie. Nakarmiono, napojono, usłano sienniki, koce i poduchy na werandzie.

    źródło: KWSJP: Maria Józefacka: To co najpiękniejsze, 1977

    Może trzeba powiedzieć Franciszkowi, aby napoił konie?

    źródło: KWSJP: Maria Nurowska: Po tamtej stronie śmierć, 1977

    Tylko Dinah była chmurna nie mogąc sobie darować, że nie napoiła starego cudzoziemca.

    źródło: KWSJP: Zofia Kossak: Przymierze, 1952

    Złościło go raptem, że Witia, nawet kobyły nie napoiwszy, podjął próbę jazdy na znalezionym w stodole rowerze.

    źródło: KWSJP: Andrzej Mularczyk: Sami swoi, 1967

  • część mowy: czasownik

    aspekt: dokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. napoję
    napoimy
    2 os. napoisz
    napoicie
    3 os. napoi
    napoją

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. napoiłem
    +(e)m napoił
    napoiłam
    +(e)m napoiła
    napoiłom
    +(e)m napoiło
    napoiliśmy
    +(e)śmy napoili
    napoiłyśmy
    +(e)śmy napoiły
    2 os. napoiłeś
    +(e)ś napoił
    napoiłaś
    +(e)ś napoiła
    napoiłoś
    +(e)ś napoiło
    napoiliście
    +(e)ście napoili
    napoiłyście
    +(e)ście napoiły
    3 os. napoił
    napoiła
    napoiło
    napoili
    napoiły

    bezosobnik: napojono

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. napójmy
    2 os. napój
    napójcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. napoiłbym
    bym napoił
    napoiłabym
    bym napoiła
    napoiłobym
    bym napoiło
    napoilibyśmy
    byśmy napoili
    napoiłybyśmy
    byśmy napoiły
    2 os. napoiłbyś
    byś napoił
    napoiłabyś
    byś napoiła
    napoiłobyś
    byś napoiło
    napoilibyście
    byście napoili
    napoiłybyście
    byście napoiły
    3 os. napoiłby
    by napoił
    napoiłaby
    by napoiła
    napoiłoby
    by napoiło
    napoiliby
    by napoili
    napoiłyby
    by napoiły

    bezosobnik: napojono by

    bezokolicznik: napoić

    imiesłów przysłówkowy uprzedni: napoiwszy

    gerundium: napojenie

    imiesłów przymiotnikowy bierny: napojony

    odpowiednik aspektowy: poić

  • Rzosobowy + napoić +
    KOGO + (CZYM)
  • Zob. poić