zahaczyć (rękawem o płot) - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

będąc w ruchu, przypadkowo zetknąć się z wystającą częścią jakiegoś obiektu, tak że dochodzi do uderzenia lub chwilowego zaczepienia się obu obiektów

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości przestrzeni

ułożenie względem siebie

synonimy:

zwadzić

	Pochmurna, ze złą twarzą przedreptała obok Mirelli uważając, żeby nie zahaczyć o nią nawet rąbkiem burej spódnicy. źródło: NKJP: Krystyna Boglar: Zobaczysz, że pewnego dnia..., 1996
	W trakcie wymiany rur przypadkowo doszło do zahaczenia piłą o gazociąg. źródło: NKJP: (MIT, AMC): Piła podpaliła gazociąg, Dziennik Zachodni, 2003-09-19
	Tutaj kierowcy muszą znacznie zwolnić i modlić się, by nie zahaczyć kołami o wystające ostre krawędzie starej drogi. źródło: NKJP: (CIN): Bo pogoda im nie dopisała..., Gazeta Krakowska, 2006-11-16
	Samochód ciężarowy przewożący element maszyny drukarskiej zahaczył na łuku drogi o ciężarówkę przewożącą odzież. źródło: NKJP: ST: Kolizja drogowa, Nakielski Czas, 2007-09-27

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zahaczyłem +(e)m zahaczył	zahaczyłam +(e)m zahaczyła	zahaczyłom +(e)m zahaczyło	zahaczyliśmy +(e)śmy zahaczyli	zahaczyłyśmy +(e)śmy zahaczyły
2 os.	zahaczyłeś +(e)ś zahaczył	zahaczyłaś +(e)ś zahaczyła	zahaczyłoś +(e)ś zahaczyło	zahaczyliście +(e)ście zahaczyli	zahaczyłyście +(e)ście zahaczyły
3 os.	zahaczył	zahaczyła	zahaczyło	zahaczyli	zahaczyły

bezosobnik: zahaczono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zahaczmy
2 os.	zahacz	zahaczcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zahaczyłbym bym zahaczył	zahaczyłabym bym zahaczyła	zahaczyłobym bym zahaczyło	zahaczylibyśmy byśmy zahaczyli	zahaczyłybyśmy byśmy zahaczyły
2 os.	zahaczyłbyś byś zahaczył	zahaczyłabyś byś zahaczyła	zahaczyłobyś byś zahaczyło	zahaczylibyście byście zahaczyli	zahaczyłybyście byście zahaczyły
3 os.	zahaczyłby by zahaczył	zahaczyłaby by zahaczyła	zahaczyłoby by zahaczyło	zahaczyliby by zahaczyli	zahaczyłyby by zahaczyły

bezosobnik: zahaczono by

bezokolicznik: zahaczyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zahaczywszy

gerundium: zahaczenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: zahaczony

odpowiednik aspektowy: zahaczać

+

zahaczyć

+

(CZYM) + o KOGO/CO

Od: hak