prowokować - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

świadomie powodować jakieś zbiorowe zachowanie lub działanie, nie informując uczestników o swoich zamiarach

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

stosunki, grupy i organizacje społeczne

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

	[...] każda próba prowokowania zamieszek i wystąpień przeciwko władzy ludowej spotka się z należytą odprawą wszystkich ludzi pracy, wszystkich obywateli, którym drogie jest dobro kraju. źródło: NKJP: Zdzisław Smektała: Chcica..., 2006
	Rzekomo celowo paraliżował akcję policji, co więcej, jego ludzie podsycali nienawiść tłumu, prowokując ludzi do niszczenia, zwłaszcza fabryk należących do przedstawicieli kapitału ze Strefy Południowej. Każdy dzień zamętu miał działać na jego korzyść [...]. źródło: NKJP: Janusz Głowacki: Nie mogę narzekać, t. 2, 2003
	Należy się nawet liczyć z powstaniem półlegalnych czy nawet nielegalnych organizacji [...]. Mogą one prowokować strajki, demonstracje, zamieszki [...]. źródło: NKJP: Mirosław Banasiak: Największe kłopoty to zapaść gospodarki i opór nomenklatury, Gazeta Wyborcza, 1996-11-19
	Wobec rozpowszechnienia się kradzieży koni zaostrzono w 1899 roku odpowiedzialność za to przestępstwo, między innymi dlatego, by nie prowokować chłopów do linczu. źródło: NKJP: Stanisław Milewski: Szemrane towarzystwo niegdysiejszej Warszawy, 2009

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	prowokowałem +(e)m prowokował	prowokowałam +(e)m prowokowała	prowokowałom +(e)m prowokowało	prowokowaliśmy +(e)śmy prowokowali	prowokowałyśmy +(e)śmy prowokowały
2 os.	prowokowałeś +(e)ś prowokował	prowokowałaś +(e)ś prowokowała	prowokowałoś +(e)ś prowokowało	prowokowaliście +(e)ście prowokowali	prowokowałyście +(e)ście prowokowały
3 os.	prowokował	prowokowała	prowokowało	prowokowali	prowokowały

bezosobnik: prowokowano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę prowokował będę prowokować	będę prowokowała będę prowokować	będę prowokowało będę prowokować	będziemy prowokowali będziemy prowokować	będziemy prowokowały będziemy prowokować
2 os.	będziesz prowokował będziesz prowokować	będziesz prowokowała będziesz prowokować	będziesz prowokowało będziesz prowokować	będziecie prowokowali będziecie prowokować	będziecie prowokowały będziecie prowokować
3 os.	będzie prowokował będzie prowokować	będzie prowokowała będzie prowokować	będzie prowokowało będzie prowokować	będą prowokowali będą prowokować	będą prowokowały będą prowokować

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		prowokujmy
2 os.	prowokuj	prowokujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	prowokowałbym bym prowokował	prowokowałabym bym prowokowała	prowokowałobym bym prowokowało	prowokowalibyśmy byśmy prowokowali	prowokowałybyśmy byśmy prowokowały
2 os.	prowokowałbyś byś prowokował	prowokowałabyś byś prowokowała	prowokowałobyś byś prowokowało	prowokowalibyście byście prowokowali	prowokowałybyście byście prowokowały
3 os.	prowokowałby by prowokował	prowokowałaby by prowokowała	prowokowałoby by prowokowało	prowokowaliby by prowokowali	prowokowałyby by prowokowały

bezosobnik: prowokowano by

bezokolicznik: prowokować

imiesłów przysłówkowy współczesny: prowokując

gerundium: prowokowanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: prowokujący

imiesłów przymiotnikowy bierny: prowokowany

odpowiednik aspektowy: sprowokować

Rz_osobowy	+	prowokować	+	KOGO/CO + (CZYM) + (do CZEGO)
Rz_osobowy	+	prowokować	+	(CZYM) + do CZEGO

fr. provoquer