rozłączyć (małżonków ) - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

spowodować, że jakieś osoby przestały być razem

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

synonimy:

rozdzielić

	Oczekiwałam chwili, kiedy zostanę zakuta w kajdany, rozłączona z Markiem i zawleczona do jakichś kazamatów. źródło: NKJP: Agnieszka Szady: Przy herbacie: Poznaj piszącego po stylu jego, Esensja, nr 05, 2009
	Nie przejęłam się nazbyt tymi, którzy odnaleźli się zbyt późno, mimo że pradziadowie, rozłączeni żelazną kurtyną, w osamotnieniu pisali do siebie listy, tytułując je „droga kuzynko” i „drogi kuzynie” [...]. źródło: NKJP: Monika Rakusa: 39,9, 2008
	Karol wyniósł się bez żalu [...] z pałacyku teściów, zabierając z sobą Tomaszka, ponieważ na rozłączenie z synem nie pozwalało mu nie tyle gorętsze ojcowskie uczucie, ile właśnie owa odrobina męskiego idealizmu. źródło: NKJP: Jerzy Andrzejewski: Noc i inne opowiadania,
	[...] mieszkaliśmy w gościnnych pokojach siedziby Czerwonego Krzyża, nam przypadł jeden z nich, nie rozłączono nas. źródło: NKJP: Andrzej Czcibor-Piotrowski: Cud w Esfahanie, 2001

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	rozłączyłem +(e)m rozłączył	rozłączyłam +(e)m rozłączyła	rozłączyłom +(e)m rozłączyło	rozłączyliśmy +(e)śmy rozłączyli	rozłączyłyśmy +(e)śmy rozłączyły
2 os.	rozłączyłeś +(e)ś rozłączył	rozłączyłaś +(e)ś rozłączyła	rozłączyłoś +(e)ś rozłączyło	rozłączyliście +(e)ście rozłączyli	rozłączyłyście +(e)ście rozłączyły
3 os.	rozłączył	rozłączyła	rozłączyło	rozłączyli	rozłączyły

bezosobnik: rozłączono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		rozłączmy
2 os.	rozłącz	rozłączcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	rozłączyłbym bym rozłączył	rozłączyłabym bym rozłączyła	rozłączyłobym bym rozłączyło	rozłączylibyśmy byśmy rozłączyli	rozłączyłybyśmy byśmy rozłączyły
2 os.	rozłączyłbyś byś rozłączył	rozłączyłabyś byś rozłączyła	rozłączyłobyś byś rozłączyło	rozłączylibyście byście rozłączyli	rozłączyłybyście byście rozłączyły
3 os.	rozłączyłby by rozłączył	rozłączyłaby by rozłączyła	rozłączyłoby by rozłączyło	rozłączyliby by rozłączyli	rozłączyłyby by rozłączyły

bezosobnik: rozłączono by

bezokolicznik: rozłączyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: rozłączywszy

gerundium: rozłączenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: rozłączony

odpowiednik aspektowy: rozłączać

+

rozłączyć

+

KOGO + (z KIM)

Zob. łączyć