pekińczyk
-
mały pies o krótkim tułowiu, dużej szerokiej, spłaszczonej głowie i szeroko rozstawionych, okrągłych oczach, długiej, bujnej sierści i z ogonem zawiniętym w jedną stronę
-
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
zwierzęta domowe i hodowlane -
Dziecko wolało jednak bawić się na podwórku z naszym psem, którego dostaliśmy w prezencie od mamy i babci.
- Wilczur, nie pekińczyk, więc nie zdechnie tak szybko - zastrzegła babcia, rozglądając się po chałupie.źródło: NKJP: Grażyna Plebanek: Pudełko ze szpilkami, 2002
Jeżeli położy się pekińczykowi dłonie pod brodą i na czaszce, a potem zmierzy boki i wyjdzie poziomy prostokąt, to będzie ideał głowy pekińczyka, wzorzec.
źródło: NKJP: Wojciech Markiewicz: Człowiek dobry jak pies, Polityka, 2008-05-31
A podobają mi się też pekińczyki, takie milutkie, malutkie. Zmieściłyby się w kieszeni.
źródło: NKJP: Internet
Mogła do woli snuć się między rozgrzanymi słońcem ścianami albo wychodzić na pobliski skwer i siadać na pierwszej z brzegu ławce w towarzystwie emerytów i właścicieli nieruchawych jamników i pekińczyków, zwiniętych w plamach cienia miast psim obyczajem buszować po trawnikach.
źródło: NKJP: Ewa Nowacka: Małe kochanie, wielka miłość, 1997
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. pekińczyk
pekińczyki
D. pekińczyka
pekińczyków
C. pekińczykowi
pekińczykom
B. pekińczyka
pekińczyki
N. pekińczykiem
pekińczykami
Ms. pekińczyku
pekińczykach
W. pekińczyku
pekińczyki
-
Od nazwy miasta Pekin