stłamsić - Wielki słownik języka polskiego PAN

5.

sport. pot. w trakcie rozgrywek sportowych ograniczyć możliwości przeciwnika

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Sport

czynności związane ze sportem

	Rywale nas tak stłamsili, że pewnie długo będziemy do siebie dochodzić. Może dobrze się stało, że taki lodowaty prysznic zdarzył nam się teraz, bo przecież mamy nad czym pracować. źródło: NKJP: Włodzimierz Sowiński: Kłopotów co niemiara, Trybuna Śląska, 2002-03-29
	Już w meczu na Stamford Bridge „Wikingowie” zasygnalizowali, że wypada się z nimi liczyć. W rewanżu zdecydowali się na wymianę ciosów i stłamsili londyńczyków. źródło: NKJP: (BAT): Marcel - syn Wernera, Gazeta Krakowska, 2002-10-05
	Obraliśmy taktykę, by od pierwszych minut agresywnym atakiem stłamsić rywala. źródło: NKJP: (le): Klasa B - wschód, Gazeta Krakowska, 2006-06-06
	Legia stłamsiła Lecha, a belgijski rozgrywający rozegrał kolejne doskonałe zawody. źródło: Internet: eurosport.onet.pl/pilka-nozna/ekstraklasa

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	stłamsiłem +(e)m stłamsił	stłamsiłam +(e)m stłamsiła	stłamsiłom +(e)m stłamsiło	stłamsiliśmy +(e)śmy stłamsili	stłamsiłyśmy +(e)śmy stłamsiły
2 os.	stłamsiłeś +(e)ś stłamsił	stłamsiłaś +(e)ś stłamsiła	stłamsiłoś +(e)ś stłamsiło	stłamsiliście +(e)ście stłamsili	stłamsiłyście +(e)ście stłamsiły
3 os.	stłamsił	stłamsiła	stłamsiło	stłamsili	stłamsiły

bezosobnik: stłamszono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		stłamśmy
2 os.	stłamś	stłamście

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	stłamsiłbym bym stłamsił	stłamsiłabym bym stłamsiła	stłamsiłobym bym stłamsiło	stłamsilibyśmy byśmy stłamsili	stłamsiłybyśmy byśmy stłamsiły
2 os.	stłamsiłbyś byś stłamsił	stłamsiłabyś byś stłamsiła	stłamsiłobyś byś stłamsiło	stłamsilibyście byście stłamsili	stłamsiłybyście byście stłamsiły
3 os.	stłamsiłby by stłamsił	stłamsiłaby by stłamsiła	stłamsiłoby by stłamsiło	stłamsiliby by stłamsili	stłamsiłyby by stłamsiły

bezosobnik: stłamszono by

bezokolicznik: stłamsić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: stłamsiwszy

gerundium: stłamszenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: stłamszony

odpowiednik aspektowy: tłamsić

+

stłamsić

+

KOGO

Zob. tłamsić