nazwisko (osoba) - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

osoba sławna lub będąca autorytetem w jakiejś dziedzinie

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

określenia człowieka ze względu na jego działalność intelektualną

głośne, największe, sławne, słynne, świetne, wielkie, wspaniałe, znakomite, znane nazwisko
(wspaniałe, znane...) nazwisko filmu, jazzu, kina, kinematografii, kultury, literatury, mody, nauki, polityki, sportu, sztuki; dawnej Rzeczpospolitej
(wielkie, znane...) nazwisko ze świata sztuki; z historii Polski
(wielkie, znane...) nazwisko w historii Polski
plejada (wielkich, znanych...) nazwisk
znać (wielkie, znane...) nazwiska
być (wielkim, znanym...) nazwiskiem

	Ledwo Oscar Wilde stał się dla pokwitających estetów największym nazwiskiem, już młodzi buntownicy znaleźli zwiastuna wyzwolonych mas w Walcie Whitmanie [...]. źródło: NKJP: Czesław Miłosz: Poezje wybrane, 1996
	Na jej drodze artystycznej był jeszcze Jan Kreczmar, Edward Csato i inne, same wielkie nazwiska, współtworzące już historię polskiej sceny. źródło: NKJP: Wspomnienie o Ewie Różbickiej. Urodzona dla teatru, Tygodnik Ciechanowski, 2002-03-02
	Przedstawieniom Teatru im. Majakowskiego patronuje zatem istna plejada świetnych nazwisk, bo wymienić wypada jeszcze jedno: nazwisko Anatolija Efrosa, artysty zmarłego przed sześciu laty, a zaliczanego w poczet najwybitniejszych rosyjskich reżyserów doby powojennej. źródło: NKJP: Wanda Zwinogrodzka: Gościnne występy Teatru im. Majakowskiego z Moskwy, Gazeta Wyborcza, 1993-10-18
	Większość zawodników naszych rywali to znane nazwiska. Grali w II, III i IV lidze. źródło: NKJP: (BH): Mecz o wszystko, Dziennik Polski, 2001-10-05

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: n2