-
2.
pot. używane do opisania sytuacji takiej, że ktoś doznał ze strony kogoś czegoś przykrego lub niekorzystnego z powodu swego zachowania -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia relacji międzyludzkich
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie -
synonimy: dostać się
-
- oberwało się mocno, najbardziej, najwięcej
-
W 15 min. gorzowianki prowadziły 30-29. Od tego momentu wiślaczki, którym oberwało się od trenera za brak uwagi w grze obronnej, zmieniły styl gry.
źródło: NKJP: Piotr Tymczak: Rządziły wiślaczki, Dziennik Polski, 2005-01-31
Już na początku spotkania solidnie oberwało się dziennikarzom za ich dociekliwość.
źródło: NKJP: Iwona Kamieńska: Uparty i oburzony senator, Gazeta Krakowska, 2001-07-27
Przedstawicielom wojewody oberwało się od radnych.
źródło: NKJP: Jacek Bombor: (Nie)legalni, Trybuna Śląska, 2003-09-04
Otóż w Pile, zarówno przed finałem, jak i po jego zakończeniu, nieźle oberwało się niektórym gdańskim kibicom.
źródło: NKJP: Maciej Polny: Gdańska solidarność, Dziennik Bałtycki, 2000-08-17
Ostatnio kaliskim policjantom oberwało się za to, że... legitymują zbyt mało osób w ciągu jednej służby.
źródło: NKJP: Andrzej Kurzyński KMK: Dobry glina na papierze, Gazeta Poznańska, 2004-09-16
-
część mowy: czasownik
aspekt: dokonany
Tryb oznajmujący
Czas przyszły
liczba pojedyncza liczba mnoga 3 os. oberwie się
Czas przeszły
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 3 os. oberwało się
Tryb warunkowy
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 3 os. oberwałoby się
by się oberwało
bezokolicznik: oberwać się
odpowiednik aspektowy: obrywać się
-
Ø + oberwać się + KOMU + (za CO) + (od KOGO) -
Zob. rwać