urok

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

2. właściwość czegoś

  • Definicja

    2.

    pozytywna właściwość czegoś, stanowiąca o wyjątkowości tego
  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    słownictwo oceniające

  • Relacje znaczeniowe
    synonimy:  nadobność
    hiperonimy:  piękno
  • Połączenia
    • prawdziwy urok
    • urok gór, miejsca; futbolu, gry, piłki, sportu; demokracji, władzy; uroki Beskidu, Krakowa, Pienin, Tatr; gminy, kraju, miasta, miasteczka, miejscowości, okolicy, prowincji, świata, wsi, jakiejś ziemi; architektury; krajobrazu, natury, przyrody; dzieciństwa, młodości, życia; lata, wiosny, zimy; pobytu gdzieś, wakacji, wypoczynku; macierzyństwa, wolności
    • uroki i walory; piękno i urok
    • nieczuły, obojętny na uroki
    • doświadczyć, zakosztować, zaznać uroków
    • dostrzec, odkryć/odkrywać, poznać/poznawać; docenić/doceniać, opiewać, podziwiać, zachwalać uroki
    • cieszyć się, rozkoszować się urokami
    • korzystać, skorzystać; korzystanie z uroków
  • Cytaty

    Pewnego dnia, w co mocno ufam i ty dostrzeżesz uroki życia i będziesz znajdowała radość z najmniejszego szczegółu [...].

    źródło: NKJP: Wiesława Maria Korczyńska: Wróć..., 2001

    [...] na tym polega urok sportu: muszą być w nim zwycięzcy i pokonani.

    źródło: NKJP: Podsumowanie plebiscytu, Dziennik Polski, 2004-03-23

    Żaden z nich nie pozostał obojętny na uroki miasta, o czym świadczą ich utwory o tematyce rzymskiej.

    źródło: NKJP: Marek Borucki: Polacy w Rzymie: od czasów Mieszka I do Jana Pawła II, 1995

    Teraz pozostaje nam już tylko rozkoszować się urokami zieleni parków miejskich i terenów rekreacyjnych nad Sanem.

    źródło: NKJP: Zdzisław Surowaniec: No i po komarach, Echo Dnia, 2006-07-08
  • Odmiana

    część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. urok
    		 uroki
    D. uroku
    		 uroków
    C. urokowi
    		 urokom
    B. urok
    		 uroki
    N. urokiem
    		 urokami
    Ms. uroku
    		 urokach
    W. uroku
    		 uroki
  • Składnia
    bez ograniczeń + urok +
    CZEGO
  • Pochodzenie

    psł. *urokъ 'to, co zostało umówione, ustalona opłata’, ‘siła magiczna mogąca komuś szkodzić, wywoływana przez wypowiedzenie odpowiednich formuł, czary'

    W etymologicznym związku z czasownikiem *urekti (zob. urzec) z regularną wymianą samogłoski rdzennej *o :*e.