rozbujać (huśtawkę) - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

wprawić w ruch polegający na wielokrotnym przechylaniu w przeciwne strony

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

ruch i spoczynek

synonimy:

rozhuśtać

	Józio siedział już na swoim miejscu i właśnie rozbujał jo-jo. źródło: NKJP: Kinga Dunin: Obciach, 1999
	Zacząłem ruszać płetwą sterową, bo to czasem pomaga rozbujać łajbę. źródło: NKJP: (mk): Wakacyjna wpadka, Dziennik Zachodni, 2005-06-28
	Napastnik rozbujał powóz, skoczył w stronę przeciwną do rozpadliny i strumyka, a w ostatniej chwili popędzał jeszcze konie biegnące w stronę przepaści. źródło: NKJP: Marek Jarosz: Nieznane przygody Sherlocka Holmesa, 2002
	Żałuję, bo w tym sezonie nie udało mi się jeszcze tak dobrze trafić w próg. Niestety, zaraz pod nim przyszedł wiatr w narty i trochę mnie rozbujało. źródło: NKJP: (bk): Już wskoczył do dziesiątki, Gazeta Krakowska, 2004-12-06

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	rozbujałem +(e)m rozbujał	rozbujałam +(e)m rozbujała	rozbujałom +(e)m rozbujało	rozbujaliśmy +(e)śmy rozbujali	rozbujałyśmy +(e)śmy rozbujały
2 os.	rozbujałeś +(e)ś rozbujał	rozbujałaś +(e)ś rozbujała	rozbujałoś +(e)ś rozbujało	rozbujaliście +(e)ście rozbujali	rozbujałyście +(e)ście rozbujały
3 os.	rozbujał	rozbujała	rozbujało	rozbujali	rozbujały

bezosobnik: rozbujano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		rozbujajmy
2 os.	rozbujaj	rozbujajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	rozbujałbym bym rozbujał	rozbujałabym bym rozbujała	rozbujałobym bym rozbujało	rozbujalibyśmy byśmy rozbujali	rozbujałybyśmy byśmy rozbujały
2 os.	rozbujałbyś byś rozbujał	rozbujałabyś byś rozbujała	rozbujałobyś byś rozbujało	rozbujalibyście byście rozbujali	rozbujałybyście byście rozbujały
3 os.	rozbujałby by rozbujał	rozbujałaby by rozbujała	rozbujałoby by rozbujało	rozbujaliby by rozbujali	rozbujałyby by rozbujały

bezosobnik: rozbujano by

bezokolicznik: rozbujać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: rozbujawszy

gerundium: rozbujanie

imiesłów przymiotnikowy bierny: rozbujany

	+	rozbujać	+	KOGO/CO
Ø	+	rozbujać	+	KOGO/CO

Zob. bujać