-
2.
książk. sztuczny sposób zachowania się mający na celu stworzenie wrażenia, że ktoś jest inny niż w rzeczywistości -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia -
- intelektualna, młodzieńcza, sceniczna poza
- poza myśliciela; modlitwy, rozpaczy, zadumy, zafrasowania
- poza na bohaterstwo, na intelektualistę, na utrudzonego
- pozy i maski
- przybrać jakąś pozę
- zastygnąć w jakiejś pozie
-
- Dlaczego ja cię jeszcze stąd nie wyrzuciłem? [...].
Nieznośny gość udał głęboki namysł, przybierając pozę myśliciela i drapiąc się jednocześnie po brodzie.
- Bo jestem miły i zabawny?źródło: NKJP: Ewa Białołęcka: Naznaczeni błękitem. Kamień na szczycie Kroniki Drugiego Kręgu Księga I cz 2, 2005
Jan Kozłowski widnieje na płótnie, ujęty w pozie zadumy.
źródło: NKJP: Ryszarda Socha: Twarze na rzepy, Polityka, 2000-05-27
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. poza
pozy
D. pozy
póz
C. pozie
pozom
B. pozę
pozy
N. pozą
pozami
Ms. pozie
pozach
W. pozo
pozy
-
+ poza + (JAKA)
+ poza + (KOGO/CZEGO) -
fr. pose