bezsprzecznie
-
mówiący sądzi, że to, co o czymś powiedział, jest sądem prawdziwym, i że nie jest możliwe, aby ktoś myślał inaczej
-
komentarz przyrematyczny
-
wykładnik oceny prawdziwości sądu
-
(quasi)synonimy: bezspornie
niewątpliwie
oczywiście
-
Był blady, ale bezsprzecznie żywy.
źródło: NKJP: Zygmunt Miłoszewski: Uwikłanie, 2007
Ucieczka przez nią była bezsprzecznie niemożliwa.
źródło: NKJP: Arkady Fiedler: Biały Jaguar, 1990
Najbardziej zasobnym jeziorem wysokogórskim jest bezsprzecznie Titicaca (710 km 3), leżące na wysokości 3812 m n.p.m.
źródło: NKJP: Adam Choiński: Jeziora kuli ziemskiej, 2000
Pani główka dzwoni do pani głowy i przekazuje wiążącą wiadomość, czy raczej dyrektywę: po burzliwej dyskusji hormonalnej jest bezsprzecznie za.
źródło: NKJP: Sławomir Shuty: Zwał, 2004
Karol na przykład bezsprzecznie kocha Litunię, a nie umie spędzić z nią więcej niż pół godziny, bo się nudzi, a nudzi się dlatego, że nie potrafi zrozumieć i wczuć się w jej świat.
źródło: NKJP: Tadeusz Dołęga Mostowicz: Trzecia płeć, 1989
-
część mowy: partykuła
podklasa: epistemiczna
-
bezsprzecznie _ ograniczenia zakresu użycia:nie: w Zd. rozk., pyt.szyk: neutralna antepozycja -
Zob. bezsprzeczny