-
2.
polit. pogard. polityk ponoszący odpowiedzialność za przedsięwzięcie, o którym wiadomo, że zakończy się porażką i utratą społecznego poparcia -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Funkcjonowanie państwa
działalność polityczna -
Wygląda na to, że akceptuje Pan politykę zderzaków, politykę upowszechnioną przez X-a - zderzaki mają się spalać w oczach opinii publicznej, obrywać za koszty reform w Polsce, a Pan, jako ten nie pełniący żadnej funkcji państwowej, niebiorący odpowiedzialności za rządy, stoi w cieniu.
źródło: NKJP: Elżbieta Isakiewicz: Nie będę jak polityczny mafioso Solidarność, Gazeta Polska nr 10, 1998
Niedobry minister [...] będzie jeszcze jednak jakiś czas potrzebny. Jest dziś zderzakiem i rządowym chłopcem do bicia.
źródło: NKJP: Wiktor Świetlik: Technokrata, który nie potrafi czynić cudów, Dziennik Zachodni, 2009-06-25
Dla X-a był [...] pionkiem w jego własnej grze politycznej. Kolejnym zderzakiem, tym razem w sferze mediów.
źródło: NKJP: Mariusz Janicki, Mirosław Pęczak: Kontrola obrazu, Polityka, 2000-02-05
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. zderzak
zderzacy
ndepr zderzaki
depr D. zderzaka
zderzaków
C. zderzakowi
zderzakom
B. zderzaka
zderzaków
N. zderzakiem
zderzakami
Ms. zderzaku
zderzakach
W. zderzaku
zderzacy
ndepr zderzaki
depr