wstukiwać (tekst) - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

pot. pisząc na klawiaturze, wprowadzać tekst do komputera lub na jakiś nośnik danych

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Język

pisanie

CZŁOWIEK I TECHNIKA

Urządzenia i maszyny

komputery/informatyka

	synonimy:	wklepywać wpukiwać wtłukiwać
	hiperonimy:	wpisywać

	Na 10 komputerów, przez osiem można się połączyć z internetem, dwa pozostałe zaś służą do pisania wszelkiego rodzaju tekstów. Problem w tym, że tylko w jednym z nich zainstalowany jest Word (popularny edytor tekstów), do którego najczęściej wstukuje się prace pisemne produkowane przez studentów. źródło: NKJP: (EL): Internet na kartki, Gazeta Krakowska, 2005-12-07
	[...] jeśli ktoś ma ambicje archiwizowania wiadomości, to ich wycinanie bądź wstukiwanie do komputera pochłania nieprzyzwoite ilości czasu. źródło: NKJP: Paweł Wujec: Elektroniczne serwisy informacji giełdowych, Gazeta Wyborcza, 1995-08-30
	By usługa się przyjęła, musi być prosta. Pytanie więc, czy klientom będzie się chciało wstukiwać na klawiaturze telefonu ciąg cyfr, identyfikujących płatność. źródło: NKJP: Michał Chudziński: Rachunki zapłacimy SMS-em?, Dziennik Internautów, 2008-05-02
	Aby komputer przyjął zamówienie, pracownicy musieli wstukiwać z klawiatury wiele niezrozumiałych poleceń. źródło: NKJP: Joan E. Rigdon: Kij i marchewka, Gazeta Wyborcza, 1994-11-21

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wstukiwałem +(e)m wstukiwał	wstukiwałam +(e)m wstukiwała	wstukiwałom +(e)m wstukiwało	wstukiwaliśmy +(e)śmy wstukiwali	wstukiwałyśmy +(e)śmy wstukiwały
2 os.	wstukiwałeś +(e)ś wstukiwał	wstukiwałaś +(e)ś wstukiwała	wstukiwałoś +(e)ś wstukiwało	wstukiwaliście +(e)ście wstukiwali	wstukiwałyście +(e)ście wstukiwały
3 os.	wstukiwał	wstukiwała	wstukiwało	wstukiwali	wstukiwały

bezosobnik: wstukiwano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę wstukiwał będę wstukiwać	będę wstukiwała będę wstukiwać	będę wstukiwało będę wstukiwać	będziemy wstukiwali będziemy wstukiwać	będziemy wstukiwały będziemy wstukiwać
2 os.	będziesz wstukiwał będziesz wstukiwać	będziesz wstukiwała będziesz wstukiwać	będziesz wstukiwało będziesz wstukiwać	będziecie wstukiwali będziecie wstukiwać	będziecie wstukiwały będziecie wstukiwać
3 os.	będzie wstukiwał będzie wstukiwać	będzie wstukiwała będzie wstukiwać	będzie wstukiwało będzie wstukiwać	będą wstukiwali będą wstukiwać	będą wstukiwały będą wstukiwać

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wstukujmy
2 os.	wstukuj	wstukujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wstukiwałbym bym wstukiwał	wstukiwałabym bym wstukiwała	wstukiwałobym bym wstukiwało	wstukiwalibyśmy byśmy wstukiwali	wstukiwałybyśmy byśmy wstukiwały
2 os.	wstukiwałbyś byś wstukiwał	wstukiwałabyś byś wstukiwała	wstukiwałobyś byś wstukiwało	wstukiwalibyście byście wstukiwali	wstukiwałybyście byście wstukiwały
3 os.	wstukiwałby by wstukiwał	wstukiwałaby by wstukiwała	wstukiwałoby by wstukiwało	wstukiwaliby by wstukiwali	wstukiwałyby by wstukiwały

bezosobnik: wstukiwano by

bezokolicznik: wstukiwać

imiesłów przysłówkowy współczesny: wstukując

gerundium: wstukiwanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: wstukujący

imiesłów przymiotnikowy bierny: wstukiwany

+

wstukiwać

+

CO + (DOKĄD | GDZIE) + (z CZEGO)

Zob. stukać