oszczekać - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

o psie: wydać wiele głośnych i krótkich dźwięków, zwracając pysk w stronę kogoś lub czegoś lub doskakując w tym kierunku

CZŁOWIEK I PRZYRODA

Świat zwierząt

zwyczaje i zachowania zwierząt

CZŁOWIEK I PRZYRODA

Świat zwierząt

zwierzęta domowe i hodowlane

synonimy:

obszczekać

	Sam bies w niego wstąpił. Wierzgał i dyndał łańcuchem, sucha wydeptana ziemia dymiła pod jego pazurami. Nawet kiełbasę oszczekał ociekającym żółtą pianą pyskiem. źródło: NKJP: Marian Pilot: Na odchodnym, 2002
	Dobry pies myśliwski powinien oznajmić znalezisko, czyli powrócić do właściciela i przyprowadzić go na miejsce lub oszczekać zdobycz charakterystycznym rozpoznawalnym dla myśliwego głosem. źródło: NKJP: Jolanta Bugajska: Psia rywalizacja, Gazeta Krakowska, 2004-08-12
	W Szkocji na uśpienie skazano kundla Woofie, który został oskarżony najpierw o oszczekanie listonosza, później o nadgryzienie jego służbowych spodni. źródło: NKJP: Ambicja honorowych ćwoków, Dziennik Polski, 1998-11-27
	Jak wróciłem, pieski znów mnie oszczekały jako nowego, a pięć minut później jeden z nich zadarł nogę i chciał mi osikać nogawkę. źródło: NKJP: (Baltazar): Pieski dwa, Gazeta Poznańska, 2005-11-12

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	oszczekałem +(e)m oszczekał	oszczekałam +(e)m oszczekała	oszczekałom +(e)m oszczekało	oszczekaliśmy +(e)śmy oszczekali	oszczekałyśmy +(e)śmy oszczekały
2 os.	oszczekałeś +(e)ś oszczekał	oszczekałaś +(e)ś oszczekała	oszczekałoś +(e)ś oszczekało	oszczekaliście +(e)ście oszczekali	oszczekałyście +(e)ście oszczekały
3 os.	oszczekał	oszczekała	oszczekało	oszczekali	oszczekały

bezosobnik: oszczekano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		oszczekajmy
2 os.	oszczekaj	oszczekajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	oszczekałbym bym oszczekał	oszczekałabym bym oszczekała	oszczekałobym bym oszczekało	oszczekalibyśmy byśmy oszczekali	oszczekałybyśmy byśmy oszczekały
2 os.	oszczekałbyś byś oszczekał	oszczekałabyś byś oszczekała	oszczekałobyś byś oszczekało	oszczekalibyście byście oszczekali	oszczekałybyście byście oszczekały
3 os.	oszczekałby by oszczekał	oszczekałaby by oszczekała	oszczekałoby by oszczekało	oszczekaliby by oszczekali	oszczekałyby by oszczekały

bezosobnik: oszczekano by

bezokolicznik: oszczekać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: oszczekawszy

gerundium: oszczekanie

imiesłów przymiotnikowy bierny: oszczekany

odpowiednik aspektowy: oszczekiwać

+

oszczekać

+

KOGO/CO

Zob. szczekać