sprostytuować się (politycznie) - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

pejorat. postąpić w sposób sprzeczny z zasadami i wartościami obowiązującymi w jakimś środowisku, robiąc to dla pieniędzy lub innych korzyści

[sprostytu-ować się]

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

synonimy:

sprzedać się

	Każdy się sprostytuuje, to tylko kwestia motywacji. źródło: NKJP: Internet
	[...] drobne dodatki są niezwykle ważne. Większość ludzi jest skłonna sprostytuować się, by je zdobyć. źródło: Kontakt: miesięcznik redagowany przez członków i współpracowników NSZZ Solidarność, 1987 (books.google.pl)
	- Ludzie z kontestacji powinni działać na rzecz spraw społecznych, a nie państwowych. A ci odpuścili swoje poglądy dla szmalu, władzy czy prestiżu. Sprostytuowali się. źródło: NKJP: Beata Pawlak: Portrety, Gazeta Wyborcza, 1993-09-03
	[...] kiedy zostałem uznany za kogoś w rodzaju półwieszcza czy ćwierć- wieszcza, trzeba się było sprostytuować i unurzać w musicalu po to, żeby później znów spróbować wrócić do poważnej sztuki napisanej inaczej. źródło: Marek Arpad Kowalski: Poszukiwanie tożsamości: rozmowy z uczonymi i pisarzami, 1976

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	sprostytuowałem się +(e)m się sprostytuował	sprostytuowałam się +(e)m się sprostytuowała	sprostytuowałom się +(e)m się sprostytuowało	sprostytuowaliśmy się +(e)śmy się sprostytuowali	sprostytuowałyśmy się +(e)śmy się sprostytuowały
2 os.	sprostytuowałeś się +(e)ś się sprostytuował	sprostytuowałaś się +(e)ś się sprostytuowała	sprostytuowałoś się +(e)ś się sprostytuowało	sprostytuowaliście się +(e)ście się sprostytuowali	sprostytuowałyście się +(e)ście się sprostytuowały
3 os.	sprostytuował się	sprostytuowała się	sprostytuowało się	sprostytuowali się	sprostytuowały się

bezosobnik: sprostytuowano się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		sprostytuujmy się
2 os.	sprostytuuj się	sprostytuujcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	sprostytuowałbym się bym się sprostytuował	sprostytuowałabym się bym się sprostytuowała	sprostytuowałobym się bym się sprostytuowało	sprostytuowalibyśmy się byśmy się sprostytuowali	sprostytuowałybyśmy się byśmy się sprostytuowały
2 os.	sprostytuowałbyś się byś się sprostytuował	sprostytuowałabyś się byś się sprostytuowała	sprostytuowałobyś się byś się sprostytuowało	sprostytuowalibyście się byście się sprostytuowali	sprostytuowałybyście się byście się sprostytuowały
3 os.	sprostytuowałby się by się sprostytuował	sprostytuowałaby się by się sprostytuowała	sprostytuowałoby się by się sprostytuowało	sprostytuowaliby się by się sprostytuowali	sprostytuowałyby się by się sprostytuowały

bezosobnik: sprostytuowano by się

bezokolicznik: sprostytuować się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: sprostytuowawszy się

gerundium: sprostytuowanie się

odpowiednik aspektowy: prostytuować się

Od: prostytuować