zobdukować - Wielki słownik języka polskiego PAN

przest. szczegółowo obejrzeć zwłoki lub ciało osoby żywej w celu rozpoznania przyczyn i rozmiarów doznanych obrażeń

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Choroby i ich leczenie

leki i sposoby leczenia, zabiegi, sprzęty medyczne

A ktoś wie, co zobdukowali temu asystentowi [...]? Ciekawe, czy zbadali go też per rectum?

źródło: Internet: 24opole.pl

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zobdukowałem +(e)m zobdukował	zobdukowałam +(e)m zobdukowała	zobdukowałom +(e)m zobdukowało	zobdukowaliśmy +(e)śmy zobdukowali	zobdukowałyśmy +(e)śmy zobdukowały
2 os.	zobdukowałeś +(e)ś zobdukował	zobdukowałaś +(e)ś zobdukowała	zobdukowałoś +(e)ś zobdukowało	zobdukowaliście +(e)ście zobdukowali	zobdukowałyście +(e)ście zobdukowały
3 os.	zobdukował	zobdukowała	zobdukowało	zobdukowali	zobdukowały

bezosobnik: zobdukowano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zobdukujmy
2 os.	zobdukuj	zobdukujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zobdukowałbym bym zobdukował	zobdukowałabym bym zobdukowała	zobdukowałobym bym zobdukowało	zobdukowalibyśmy byśmy zobdukowali	zobdukowałybyśmy byśmy zobdukowały
2 os.	zobdukowałbyś byś zobdukował	zobdukowałabyś byś zobdukowała	zobdukowałobyś byś zobdukowało	zobdukowalibyście byście zobdukowali	zobdukowałybyście byście zobdukowały
3 os.	zobdukowałby by zobdukował	zobdukowałaby by zobdukowała	zobdukowałoby by zobdukowało	zobdukowaliby by zobdukowali	zobdukowałyby by zobdukowały

bezosobnik: zobdukowano by

bezokolicznik: zobdukować

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zobdukowawszy

gerundium: zobdukowanie

imiesłów przymiotnikowy bierny: zobdukowany

odpowiednik aspektowy: obdukować

+

zobdukować

+

KOGO/CO