st.pol.przedsie, przedsię'w dalszym ciągu, mimo to'
Wyjściowa postać przedsie, przedsię z wyrażenia przyimkowego złożonego z przyimka przed i zaimka się; pierwotne znaczenie 'przed siebie', stąd 'do przodu, dalej', aż do 'w dalszym ciągu, nadal, wciąż, mimo to, jednak'; postać przecież wzmocniona partykułą -że; zob. przed, się
Definicja
o tym, o czym mowa, nadawca mówi coś, co uważa za oczywiste i dzięki czemu odbiorca ma wiedzieć, czy to, co wcześniej zostało o tym, o czym mowa, powiedziane, jest prawdą
A temu Witkacemu wszystko jedno. Przecież jego już nie ma.
źródło: NKJP: Michał Komar: O obrotach losów i ciał, 1998
Nie wolno nam bowiem nigdy zapominać, z jak archaiczną epoką mamy tu do czynienia. Był to przecież wiek XII, XI lub X przed naszą erą, wiek Ifigenii i Klitajmestry, wojny trojańskiej i uczestnika tej wojny króla kreteńskiego Idomeusa, który złożył syna w ofierze Posejdonowi w podzięce za ocalenie z burzy morskiej.
Chyba niepotrzebny jest dłuższy komentarz genetyczny do podobnych wierszy: przecież to Przyboś, ale już przepuszczony przez Różewicza.
źródło: NKJP: Kazimierz Wyka: Rzecz wyobraźni, 1997
W tym momencie zastanowiłam się: ile osób podpisało dlatego, że obawiało się środowiskowego ostracyzmu, wyrażonego nawet w takiej formie, że nie będę do kogoś zaproszony [...]. Ten mechanizm przecież dobrze znamy.
Po pierwsze sam musiałby pojechać bezbłędnie, po wtóre reszta rywali musiałaby zrzucić wszystko co jest do zrzucenia. A cuda nie zdarzają się przecież codziennie.
źródło: NKJP: Jerzy Cisewski: Biało-czerwono w tle, Gazeta Wyborcza, 1993-08-09