UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

łacina

Chronologizacja

1395, Bańk

Pochodzenie

łac. Latīna (lingua) 'łaciński (język)'

1. język

Definicja

język używany w starożytnym Rzymie, a później w różnych odmianach używany w Europie jako język międzynarodowy, w liturgii katolickiej, w nauce

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Język języki świata

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Tradycja świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

Połączenia

  • antyczna, starożytna; kościelna, liturgiczna łacina; łacina średniowieczna
  • łacina i greka
  • nauczyciel, nauczycielka, profesor, wykładowca, znawca; lekcja, nauka, znajomość łaciny
  • podręcznik do łaciny; nauczycielka, specjalista od łaciny; egzamin,lektorat, matura z łaciny
  • przekład, tłumaczenie na łacinę
  • biegły w łacinie
  • łacina dominowała, królowała, obowiązywała
  • uczyć, uczyć się łaciny
  • znać łacinę
  • posługiwać się, władać łaciną
  • zapożyczyć; pochodzić, wywodzić się; przekładać, przełożyć, tłumaczyć z łaciny
  • przekładać, przełożyć, tłumaczyć na łacinę

Cytaty

Było to gimnazjum klasyczne, w programie którego przeważały języki: łacina, greka, niemiecki i polski [...].

źródło: NKJP: (WALD): Dziennik Polski - Podkarpacie, 2000-08-22

W kolegiach uczono młodzież według jednolitego programu, co też sprzyjało poczuciu jedności stanu szlacheckiego. Nauczana tam łacina, choć nie dorównywała czystością i doskonałością łacinie XVI-wiecznych humanistów, stawała się drugim językiem mieszkańców Rzeczypospolitej, czego dowodem są liczne wtręty łacińskie w tekstach tej epoki, tzw. makaronizmy.

źródło: NKJP: Alicja Dybkowska, Jan Żaryn, Małgorzata Żaryn: Polskie dzieje od czasów najdawniejszych do współczesności, 1994

Uczył się świetnie, opanował do tego stopnia łacinę i francuski, że tłumaczył Horacego i Lamartine'a.

źródło: NKJP: Aleksander J. Wieczorkowski: Obsypany liryką i popiołem smutku, Gazeta Wyborcza, 1999-04-10

Kult języka był kultem retoryki i gramatyki, których najdoskonalsze wzory odnajdywano w łacinie (antycznej) i grece.

źródło: NKJP: Jerzy Ziomek: Renesans, 1973

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. łacina
łaciny
D. łaciny
łacin
C. łacinie
łacinom
B. łacinę
łaciny
N. łaciną
łacinami
Ms. łacinie
łacinach
W. łacino
łaciny

Inne uwagi

Zwykle lp

2. taniec

Definicja

środ. 
w środowisku tancerzy: tańce latynoamerykańskie

Kwalifikacja tematyczna

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Czas wolny rozrywka

Połączenia

  • standard i łacina

Cytaty

W tańcach standardowych nie można pozwolić sobie na improwizację. [...] Inaczej jest z łaciną, czyli tańcami latynoamerykańskimi.

źródło: NKJP: (TYM): W lewo i do góry, Dziennik Polski - Kraków, 2002-12-08

Jak zawsze uwaga widzów skupiała się na paniach, które w tańcach latynoamerykańskich (inaczej „łacina”) występowały w skąpych, błyszczących strojach, a w standardowych - w powiewnych sukniach.

źródło: NKJP: (WT): Standard i łacina, Dziennik Polski - Kraków, 2000-01-17

Z „łaciny”, czyli tańców latynoskich, najbardziej lubię sambę: jest szybka, rytmiczna, ma ciekawe figury [...].

źródło: NKJP: (KRM): Lepiej tańczyć niż się włóczyć, Dziennik Polski - Kraków, 2001-03-05

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. łacina
łaciny
D. łaciny
łacin
C. łacinie
łacinom
B. łacinę
łaciny
N. łaciną
łacinami
Ms. łacinie
łacinach
W. łacino
łaciny

Inne uwagi

Zwykle lp

Frazeologizmy

łacina klasyczna
łacina kuchenna
łacina podwórkowa
łacina ludowa
Data ostatniej modyfikacji: 19.05.2014
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json