Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | samochwał |
samochwałowie |
ndepr |
| samochwały |
depr | ||
| D. | samochwała |
samochwałów |
|
| C. | samochwałowi |
samochwałom |
|
| B. | samochwała |
samochwałów |
|
| N. | samochwałem |
samochwałami |
|
| Ms. | samochwale |
samochwałach |
|
| W. | samochwale |
samochwałowie |
ndepr |
| samochwały |
depr |
Pochodzenie
Zob. sam, chwalić
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka określenia człowieka ze względu na jego usposobienie
Relacje znaczeniowe
| synonimy: | samochwalca, samochwalec | |
| hiperonimy: | chwalipięta, samochwała |
Cytaty
|
Nie ufaj temu, kto się chwali, że nigdy nie oblatuje go strach. Ten, kto tak mówi, to albo samochwał, albo człowiek pozbawiony wyobraźni. źródło: NKJP: Marta Tomaszewska: Podróż do krainy om. Opowieść hipotetyczna, 1974 |
|
|
Bawarski samochwał, opiewając swe młodzieńcze zasługi, twierdził wzorem wszystkich sędziwych wojaków, że nie ma już w naszych czasach tak chrobrych i walecznych śmiałków, jacy ongiś bywali. źródło: NKJP: Witold Jabłoński, Uczeń czarnoksiężnika, 2003 |
|
|
Roman Polański jako Papkin samochwał, zwinny w sylwetce, podający tekst z wyjątkową lekkością, nie komiczny, ale smutny i żałosny. źródło: NKJP: „Zemsta”, Dziennik Polski, 2002-10-11 |
|
|
Listę polskich żołnierzy samochwałów otwiera klecha i bakałarz wiejski Albertus, bohater Wyprawy plebańskiej z XVI wieku. źródło: NKJP: Jan Pieszczachowicz: Koniec wieku: szkice o literaturze, 1994 |