UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

mój

Chronologizacja

XIV w., Bor

Pochodzenie

psł. *mojь

1. dom

Definicja

używane przez osobę mówiącą lub piszącą w odniesieniu do osób lub obiektów, które są z nią w jakiś sposób związane

Noty o użyciu

W mowie potocznej formy m1 i ż używane samodzielnie w odniesieniu do osoby, która jest partnerem życiowym osoby mówiącej, np. A mojego to wiecznie nie ma w domu. Formy lm używane także samodzielnie, np. Powiem moim, żeby to załatwili.

Kwalifikacja tematyczna

ATEMATYCZNY

Połączenia

  • mój dom, samochód; mąż, przyjaciel, syn; pomysł; los; moja córka, żona; praca; moje serce; życie; moi pracownicy, uczniowie; moje dzieci; nogi, ręce
  • mój i twój

Cytaty

Wielu zainteresowanych oglądało mój samochód, więc ze sprzedażą nie będzie chyba większych kłopotów.

źródło: NKJP: Wawrzyniec Rozenberg: Auto dla wszystkich, Dziennik Bałtycki, 2000-10-25

Stanąłem nagi i drżący przed stołem lekarzy. Przypatrywali mi się bardzo krytycznie i długo słuchali mego serca i płuc.

źródło: NKJP: Jerzy Stawiński: Piszczyk, 1997

- Czy wypuszczono moją żonę? - zapytał Pułkowski.

źródło: NKJP: Andrzej Zbych: Stawka większa niż życie, 1967

Nie będę miał nic przeciwko temu, jeśli zechce Pan podzielić się moimi myślami ze swoimi przyjaciółmi [...].

źródło: NKJP: Jan Nowak-Jeziorański: Zmora fałszywych oskarżeń, Gazeta Wyborcza, 1996-06-25

[...] złote jabłko jest moje. I ja nim rzucę.

źródło: NKJP: Tadeusz Nowak: A jak królem, a jak katem będziesz, 1968

Odmiana

część mowy: przymiotnik


Stopień równy

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. mój
mój
mój
moje
książk. me
moja
książk. ma
D. mojego
książk. mego
mojego
książk. mego
mojego
książk. mego
mojego
książk. mego
mojej
książk. mej
C. mojemu
książk. memu
mojemu
książk. memu
mojemu
książk. memu
mojemu
książk. memu
mojej
książk. mej
B. mojego
książk. mego
mojego
książk. mego
mój
moje
książk. me
moją
książk. mą
N. moim
książk. mym
moim
książk. mym
moim
książk. mym
moim
książk. mym
moją
książk. mą
Ms. moim
książk. mym
moim
książk. mym
moim
książk. mym
moim
książk. mym
mojej
książk. mej
W. mój
mój
mój
moje
książk. me
moja
książk. ma
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. moi
moi
moje
książk. me
moje
książk. me
D. moich
książk. mych
moich
książk. mych
moich
książk. mych
moich
książk. mych
C. moim
książk. mym
moim
książk. mym
moim
książk. mym
moim
książk. mym
B. moich
książk. mych
moich
książk. mych
moich
książk. mych
moje
książk. me
N. moimi
książk. mymi
moimi
książk. mymi
moimi
książk. mymi
moimi
książk. mymi
Ms. moich
książk. mych
moich
książk. mych
moich
książk. mych
moich
książk. mych
W. moi
moi
moje
książk. me
moje
książk. me

2. synu

Definicja

używane przez osobę mówiącą lub piszącą w celu wyrażenia pozytywnego emocjonalnego stosunku do osoby nazwanej sąsiadującym rzeczownikiem

Noty o użyciu

Czasem używane ironicznie.

Kwalifikacja tematyczna

ATEMATYCZNY

Połączenia

  • mój drogi, synu; moja miła; moje biedactwo, dziecko; moi kochani

Cytaty

Oto piękna wieść, z którą będziesz mógł powrócić do kraju, mój synu. Wracaj więc w spokoju.

źródło: NKJP: Tadeusz Breza: Urząd, 1960

Po tych słowach Królewna rozpłakała się. Zaczęła trzeć oczy, przecierać zawilgotniałe okulary. Moje biedactwo, myślałam.

źródło: NKJP: Monika Rakusa: Baśnie dla Antosia, 2010

Nadszedł dla mnie moment najsmutniejszy, ponieważ pożegnać was muszę, moi najmilsi goście.

źródło: NKJP: Karol Olgierd Borchardt: Szaman morski, 1985

Moi Kochani!
Siedzę więc w Berlinie, w pięknym hotelu [...].

źródło: NKJP: Jarosław Iwaszkiewicz: Listy do córek, 2009

W połowie maja rodzina otrzymuje z Montelupich maleńką karteczkę - gryps: „Do moich najdroższych. Krzysi, Danusi, Tadzika [...]”.

źródło: NKJP: Tramwaje po krakowsku, Dziennik Polski, 2000-09-09

Odmiana

część mowy: przymiotnik


Stopień równy

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. mój
mój
mój
moje
książk. me
moja
książk. ma
D. mojego
książk. mego
mojego
książk. mego
mojego
książk. mego
mojego
książk. mego
mojej
książk. mej
C. mojemu
książk. memu
mojemu
książk. memu
mojemu
książk. memu
mojemu
książk. memu
mojej
książk. mej
B. mojego
książk. mego
mojego
książk. mego
mój
moje
książk. me
moją
książk. mą
N. moim
książk. mym
moim
książk. mym
moim
książk. mym
moim
książk. mym
moją
książk. mą
Ms. moim
książk. mym
moim
książk. mym
moim
książk. mym
moim
książk. mym
mojej
książk. mej
W. mój
mój
mój
moje
książk. me
moja
książk. ma
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. moi
moi
moje
książk. me
moje
książk. me
D. moich
książk. mych
moich
książk. mych
moich
książk. mych
moich
książk. mych
C. moim
książk. mym
moim
książk. mym
moim
książk. mym
moim
książk. mym
B. moich
książk. mych
moich
książk. mych
moich
książk. mych
moje
książk. me
N. moimi
książk. mymi
moimi
książk. mymi
moimi
książk. mymi
moimi
książk. mymi
Ms. moich
książk. mych
moich
książk. mych
moich
książk. mych
moich
książk. mych
W. moi
moi
moje
książk. me
moje
książk. me

Inne uwagi

Używany głównie M. lp i lm

Składnia

Rz + mój + bez ograniczeń
szyk: neutralny

Frazeologizmy

bohater mojej bajki
bohater z mojej bajki
bohater mojego romansu
ktoś wspomni moje słowa
moja bajka
moje gratulacje
moje uszanowanie
mój Boże
Boże ty mój
nie mój cyrk, nie moje małpy
nie mój cyrk i nie moje małpy
po moim trupie
po mojemu I

Przysłowia

Moja chata z kraja
Data ostatniej modyfikacji: 10.04.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json