UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

samochwalec

samochwalca

Chronologizacja

1812, SL

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. samochwalec
samochwalcy
ndepr
samochwalce
depr
D. samochwalca
samochwalców
C. samochwalcowi
samochwalcom
B. samochwalca
samochwalców
N. samochwalcem
samochwalcami
Ms. samochwalcu
samochwalcach
W. samochwalcu
samochwalcze
samochwalcy
ndepr
samochwalce
depr

Pochodzenie

Zob. sam, chwalić

Definicja

książk.  pejorat. 
mężczyzna, który lubi się chwalić

Warianty

  • samochwalca

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

Relacje znaczeniowe

synonimy:  samochwalca, samochwał
hiperonimy:  chwalipięta, samochwała

Cytaty

Podobnie opisuje go Czerniaków: „Jest to samochwalec. Zarozumiały i głupi. [...] ”.

źródło: NKJP: Krzysztof Burnetko, Witold Bereś: Marek Edelman. Życie. Po prostu, 2008

Jonson przedstawiał swe opinie zwięźle, choć z egzaltacją. Drummond opisał go jako zakochanego w sobie samochwalca, mającego innych w pogardzie.

źródło: NKJP: Internet

[...] jest w większym stopniu bufonem i samochwalcem niż dobrym fachowcem. Jak się ma dobrych zawodników to każdy, w miarę dobry trener potrafi osiągnąć sukces

źródło: Internet: euro2012.onet.pl

Także wśród małych bożyszczy bywają bezkrytyczni samochwalcy, lgnący do życia i działania wbrew prawdzie o sobie samym.

źródło: Internet: niedziela.pl

Data ostatniej modyfikacji: 08.11.2015
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json