UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

niestety

Chronologizacja

1562, SPXVI

Pochodzenie

st.pol. niestojcie / niestocie 'łapaj, gwałtu; biada, niestety'

Pierwotnie okrzyk wzywający pomocy przeciw przestępcy 'nie stójcie'; zob. stać

Definicja

mówiący wie, że jest tak, jak mówi i wolałby, żeby tak nie było

Noty o użyciu

komentarz przyrematyczny

Kategoria znaczeniowa

wykładnik postawy emocjonalnej

Pragmatyka

używane także jako odpowiedź na pytanie, potwierdzająca

Relacje znaczeniowe

(quasi)synonimy:  na domiar złego, na nieszczęście
antonimy:  na całe szczęście, na szczęście II, szczęściem, szczęśliwie II

Cytaty

Plan ten niestety zaginął i nie został odnaleziony.

źródło: NKJP: Ryszard Henryk Bochenek: Twierdza Jasna Góra, 1997

Niestety, nie są znane polskie przepisy kulinarne z tej epoki i tylko dzięki różnorodnym rachunkom zestawionym z zawartością obcych książek kucharskich oraz jadłospisów można snuć domysły na temat sposobu przyrządzania posiłków.

źródło: NKJP: Andrzej Chwalba (red.): Obyczaje w Polsce. Od średniowiecza do czasów współczesnych, 2005

Ale dźwięk mam niestety marny!

źródło: NKJP: Juliusz Machulski, Piotr Wereśniak, Ryszard Zatorski: Kiler, 1998

Jeśli się o czymś nie mówi, to coś nie istnieje. Milczenie jako polityczny sposób bycia. Udawało się: niestety dzięki smyczy.

źródło: NKJP: Anna Strońska: Dopóki milczy Ukraina, 1998

W takich przypadkach, niestety nazbyt częstych, dzieci, w sensie emocjonalnym, przejmują rolę rodziców swoich rodziców.

źródło: NKJP: Wojciech Eichelberger: O co pytają dzieci? O miłości i wychowaniu, 1999

Odmiana

część mowy: partykuła

podklasa: preferencji

Składnia

niestety _
w Zd. twier.
szyk: zmienny: neutralna antepozycja
Data ostatniej modyfikacji: 22.10.2025
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json