UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

spolszczyć się

Chronologizacja

1848, Słów kilka napisanych w obronie ruskiej narodowości, books.google.pl

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. spolszczę się
spolszczymy się
2 os. spolszczysz się
spolszczycie się
3 os. spolszczy się
spolszczą się

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. spolszczyłem się
+(e)m się spolszczył
spolszczyłam się
+(e)m się spolszczyła
spolszczyłom się
+(e)m się spolszczyło
spolszczyliśmy się
+(e)śmy się spolszczyli
spolszczyłyśmy się
+(e)śmy się spolszczyły
2 os. spolszczyłeś się
+(e)ś się spolszczył
spolszczyłaś się
+(e)ś się spolszczyła
spolszczyłoś się
+(e)ś się spolszczyło
spolszczyliście się
+(e)ście się spolszczyli
spolszczyłyście się
+(e)ście się spolszczyły
3 os. spolszczył się
spolszczyła się
spolszczyło się
spolszczyli się
spolszczyły się

bezosobnik: spolszczono się

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. spolszczmy się
spolszczyjmy się
2 os. spolszcz się
spolszczyj się
spolszczcie się
spolszczyjcie się

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. spolszczyłbym się
bym się spolszczył
spolszczyłabym się
bym się spolszczyła
spolszczyłobym się
bym się spolszczyło
spolszczylibyśmy się
byśmy się spolszczyli
spolszczyłybyśmy się
byśmy się spolszczyły
2 os. spolszczyłbyś się
byś się spolszczył
spolszczyłabyś się
byś się spolszczyła
spolszczyłobyś się
byś się spolszczyło
spolszczylibyście się
byście się spolszczyli
spolszczyłybyście się
byście się spolszczyły
3 os. spolszczyłby się
by się spolszczył
spolszczyłaby się
by się spolszczyła
spolszczyłoby się
by się spolszczyło
spolszczyliby się
by się spolszczyli
spolszczyłyby się
by się spolszczyły

bezosobnik: spolszczono by się

bezokolicznik: spolszczyć się

imiesłów przysłówkowy uprzedni:

spolszczywszy się

gerundium: spolszczenie się

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. spolszczenie się
spolszczenia się
D. spolszczenia się
spolszczeń się
C. spolszczeniu się
spolszczeniom się
B. spolszczenie się
spolszczenia się
N. spolszczeniem się
spolszczeniami się
Ms. spolszczeniu się
spolszczeniach się
W. spolszczenie się
spolszczenia się

odpowiedniki aspektowe: polszczyć się , spolszczać się

Pochodzenie

Zob. polszczyć

Definicja

książk. 
będąc osobą innej narodowości niż polska, przyjąć polską kulturę, obyczaje i język

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Przynależność i podział terytorialny państwa, miasta, obszary geograficzne

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Język języki świata

Relacje znaczeniowe

synonimy:  spolonizować się
antonimy:  zdepolonizować się

Cytaty

Niemiec Istel w ciągu kilkunastu lat pracy w gminie tak bardzo się spolszczył, że poszedł do polskiego wojska i poległ w pierwszych dniach wojny, osierocając żonę i czworo dzieci.

źródło: NKJP: Małgorzata Szejnert: Czarny ogród, 2007

Pochodziła ze starej arystokratycznej rodziny szwedzkiej Essenów, z tej gałęzi, która się spolszczyła i osiadła na dawnych ziemiach Rzeczypospolitej - w Inflantach i na Białorusi.

źródło: NKJP: Danuta Koral: Wydziedziczeni, 1997

Ród Sanguszków to Litwini, którzy dopiero później się spolszczyli.

źródło: NKJP: Alfabet Antoniego Sypka, Dziennik Polski, 2002-11-15

Krockowowie spolszczyli się, używali nazwiska Krokowscy, służyli królom polskim.

źródło: NKJP: (R.K.): Ekumeniczny ślub, Dziennik Bałtycki, 2000-02-07

Data ostatniej modyfikacji: 07.09.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json