UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

chałturzysta

Chronologizacja

1959, Dialog, t. 4, books.google.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. chałturzysta
chałturzyści
ndepr
chałturzysty
depr
D. chałturzysty
chałturzystów
C. chałturzyście
chałturzystom
B. chałturzystę
chałturzystów
N. chałturzystą
chałturzystami
Ms. chałturzyście
chałturzystach
W. chałturzysto
chałturzyści
ndepr
chałturzysty
depr

Pochodzenie

Od: chałtura

Definicja

pot.  pejorat. 
osoba, która uprawia chałturę - dodatkową pracę, zazwyczaj artystyczną, podejmowaną jedynie dla zarobku

Kwalifikacja tematyczna

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA ➔ Praca ➔ organizacja i hierarchia w pracy, stosunki służbowe

Relacje znaczeniowe

synonimy:  chałturnik, chałturowiec, chałturszczyk, wyrobnik

Cytaty

- Rynek psują chałturzyści. Chałturzyści, czyli organizatorzy imprez, którym zależy wyłącznie na łatwym zarobieniu pieniędzy, co z reguły wiąże się z bezwzględnym dostosowaniem oferty do niskiego poziomu gustów.

źródło: NKJP: Marcin Meller, Mirosław Pęczak: Mam grać?, Polityka nr 2395, 2003

Mieliśmy czuwać nad właściwym poziomem artystycznym takich imprez, nie dopuszczać na deski estrady szmiry, temperować co drapieżniejszych chałturzystów, jeśli wręcz nie dyskwalifikować ich.

źródło: NKJP: Andrzej Włodzimierz Borkowski, Beata Anna Symołon: Muzyka w powojennym Radomsku, Gazeta Radomszczańska, 2009-04-29

Data ostatniej modyfikacji: 15.02.2019
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json